Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΞΥΠΝΑΕΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΡΥΦΕΣ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εξέγερση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εξέγερση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011
Η Λιβύη σε αδιέξοδο από το «πείσμα της καμήλας»
Χωρίς φως παραμένει το τούνελ της κρίσης στην αιματοκυλισμένη Λιβύη. Επί 40 έτη στην εξουσία της χώρας, ο Μοαμάρ Καντάφι δείχνει να μην υπολογίζει τίποτα μπροστά στη διατήρηση του θώκου του. Ο διεθνολόγος Αλέξανδος Κούτσης εστιάζει στον «πονοκέφαλο» της Δύσης, στο ρόλο του πετρελαίου και στο ανέκδοτο με το Μουμπάρακ το οποίο αποτυπώνει τη ματαιοδοξία μακρόπνοων ηγετών. Ακολουθεί η ανάλυση στο tvxs.gr.
Ποιες είναι σήμερα (Παρασκευή) οι πιθανές διέξοδοι από την κρίση στη Λιβύη;
Αυτή είναι μία δύσκολη απάντηση, δεδομένου ότι ο Καντάφι χαρακτηρίζεται από το «πείσμα της καμήλας». Δεν πρόκειται να αποχωρήσει οικειοθελώς. Και μάλιστα είναι διατεθειμένος να αιματοκυλίσει τη χώρα ακόμη περισσότερο, προκειμένου να εξοντώσει τους αντιπάλους του.
Παράλληλα, στη Λιβύη δεν υπάρχει θεσμός ο οποίος θα μπορούσε να τον εκτοπίσει. Στην Αίγυπτο υπήρχε ο στρατός, ο οποίος αναγκάστηκε να αναλάβει την απομάκρυνση του Μουμπάρακ από την εξουσία. O λαός τον δέχτηκε ως έναν προσωρινό αντικαταστάτη. Ο Καντάφι όμως είχε φροντίσει εδώ και 40 χρόνια να στερήσει από το στρατό εξουσίες που θα τον καθιστούσαν ισχυρό και απειλητικό. Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας είναι σήμερα υπό το δικό του έλεγχο.
Όπως περιγράφετε την κατάσταση, δεν αποκλείεται να κρατηθεί τελικά στην εξουσία ο Καντάφι.
Είναι μία πιθανή εκδοχή. Τώρα, τι θα προκύψει αν παραμείνει, ποια κατάσταση θα διαμορφώσει ένας ενδεχόμενος διεθνής αποκλεισμός του -αν και ο παράγοντας του πετρελαίου είναι καθοριστικός- ή αν ο ίδιος θα κρατηθεί στην εξουσία προσωρινά και στη συνέχεια θα αποσυρθεί για να τον διαδεχθεί ο γιος του, είναι εξελίξεις τις οποίες δεν μπορούμε να προβλέψουμε.
Πώς ερμηνεύετε τη στάση των δυτικών χωρών και σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι αυτή μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις; Αναφερθήκατε ήδη και στο ζήτημα της πετρελαϊκής εξάρτησης.
Πράγματι, κυρίως η Ευρώπη είναι εξαρτημένη από τα αποθέματα πετρελαίου της Λιβύης τα οποία μάλιστα είναι πολύ καλής ποιότητας. Και οι ΗΠΑ εμπλέκονται ωστόσο έχουν εναλλακτικές στην Αφρική, όπως η Νιγηρία, η Αγκόλα κλπ.
Η Δύση, όπως και στην περίπτωση της Αιγύπτου, βρέθηκε μπροστά σε μια πολύ μεγάλη έκπληξη. Μην ξεχνάμε πώς ξεκίνησε η όλη υπόθεση. Συνελήφθη δικηγόρος ο οποίος είχε αναλάβει την έρευνα και την κατηγορία ότι κατά τη διάρκεια εξεγέρσεων στις φυλακές το 1996 είχαν σκοτωθεί 1000 άτομα στο πλαίσιο των αστυνομικών επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα να ξεσηκωθούν οι συγγενείς των θυμάτων. Με αυτή την αφορμή ξεκίνησε η εξέγερση, καθώς υπόβοσκε βέβαια εδώ και χρόνια μεγάλη δυσαρέσκεια, αφού τα μεγάλα έσοδα της χώρας από το πετρέλαιο δεν κατέληγαν στις λαϊκές μάζες, αλλά πλούτιζαν κυρίως μία μικρή ομάδα της ελίτ που βρισκόταν γύρω από τον Καντάφι.
Η διεθνής κοινότητα είναι λίγο «μουδιασμένη» μετά την εμπειρία της στο Ιράκ, από το οποίο δεν μπόρεσε να απεμπλακεί εύκολα. Τίθεται πλέον το δίλημμα: «αν μπούμε στη Λιβύη θα μπορέσουμε να απεγκλωβιστούμε ή θα επαναληφθούν καταστάσεις τύπου Ιράκ;». Εξού και ο δισταγμός για στρατιωτική εμπλοκή. Άλλωστε, υπάρχουν ακόμη πολλοί Ευρωπαίοι στη Λιβύη, οι οποίοι σε μια τέτοια περίπτωση θα κινδύνευαν. Επιπλέον, πρέπει να προηγηθεί αντίστοιχη απόφαση από τον ΟΗΕ.
Οι αραβικές χώρες πώς προσεγγίζουν τις εξελίξεις στη Λιβύη;
Ανέκαθεν θεωρούσαν τον Καντάφι «τρελό». Εκτιμώ πως δεν θα στεναχωρηθεί κανείς αν τον δει να απομακρύνεται από το προσκήνιο. Και φυσικά υπάρχει αγανάκτηση για το αιματοκύλισμα. Όπως και να’ χει, τα αραβικά κράτη επιθυμούν να περιλαμβάνονται σε οποιαδήποτε λύση προωθηθεί για το θέμα της Λιβύης. Θα επιδιώξουν να συμμετέχουν στις διαδικασίες, έτσι ώστε να ασκούν και τα ίδια επιρροή.
Γενικότερα, πάντως, κυκλοφορεί αυτή την περίοδο ένα ανέκδοτο στην Αίγυπτο το οποίο είναι ενδεικτικό και της περίπτωσης Καντάφι, δηλαδή ανθρώπων στην εξουσία που δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Λέει ο Μουμπάρακ σε κάποιον: «Δεν μπορώ να καταλάβω. O λαός μου λέει συνέχεια ‘αντίο’. Γιατί; Πού θα πάνε όλοι;»...
Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011
ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΟ ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΣ - ΚΕΡΑΤΕΑ 08/02/2011
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΟΙ ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ
ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ
ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2011
Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011
Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011
Η πολιορκία και ο πόλεμος στα οδοφράγματα της Κερατέας συνεχίζεται…
Το Σάββατο 11/12 οι κατασταλτικές δυνάμεις των ΜΑΤ παρατάχθηκαν σαν στρατός κατοχής μαζί με τις μπουλντόζες εκσκάφης των μεγαλοεργολάβων, στο χώρο του Οβριοκάστρου της Κερατέας. Σκοπός τους η προστασία της εργολαβίας η οποία θα ξεκινούσε τις εργασίες κατασκευής ΧΥΤA στην περιοχή. Σύμφωνα με τους κατοίκους ο χώρος δεν έχει απαλλοτριωθεί, ενώ είναι κηρυγμένος αρχαιολογικός και ιστορικός τόπος. Παρόλα αυτά το υπουργείο δημοσίων έργων και "περιβάλλοντος" επιταγχύνει τις διαδικασίες δημιουργίας ενός ακόμη τεράστιου "πράσινου" σκουπιδότοπου για να μην χάσει τις χρονικές ρήτρες των ευρωπαϊκών του συμβάσεων για την απόθεση και διαχείριση των σκουπιδιών, παρόλο που σε 3 χρόνια είναι υποχρεωμένοι να σταματήσουν τη λειτουργία του.
από : athens.indymedia.org
Κυριακή 14 Μαρτίου 2010
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Οι "Las Soldaderas" της Μεξικανικής Επανάστασης
Ασπρόμαυρες φωτογραφίες από την Μεξικανική Επανάσταση του 1910 με 1923 παρουσιάζονται στην έκθεση με τίτλο «Las Soldaderas» («Οι Στρατιωτίνες) στην γκαλερί «Monde des Ameriques» στο Παρίσι, μέχρι τις 27 Μαϊου. Το θέμα της έκθεσης είναι οι Μεξικανές γυναίκες που πολέμησαν στο πλευρό του Emiliano Zapata και Pancho Villa. Οι φωτογραφίες αυτές προέρχονται από το αρχείο του πρακτορείου Casasola Archives, του πρώτου φωτογραφικού πρακτορείου της Λατινικής Αμερικής.
«Χωρίς τις γυναίκες αυτές δεν θα μπορούσε να υπάρξει Μεξικανική Επανάσταση» γράφουν οι μελετητές της περιόδου. Πρόκειται κατά κύριο λόγο για γυναίκες Ινδιάνικης καταγωγής από την επαρχία, οι οποίες πολέμησαν στο πλευρό των ανδρών, χωρίς να παραμελούν την ίδια στιγμή τα οικιακά καθήκοντά τους. Οπλισμένες μέχρι τα δόντια, μετακινούμενες είτε με τα πόδια είτε με άλογα ή ακόμα και στις σκεπές των τρένων, οι γυναίκες αυτές εντάχθηκαν ήδη από την αρχή στο πλευρό των επαναστατών. Κάποιες από αυτές, μάλιστα, όπως οι Maria Pistola και Petra Ruiz, έμειναν στην ιστορία.
1. Η έκθεση παρουσιάζει τις «ανώνυμες ηρωίδες», οι οποίες είναι γνωστές ως «Las Soldaderas»
2. Las Soldaderas: απότιση τιμής στην πρώτη ένοπλη κοινωνική επανάσταση του 20ου αιώνα (1910-1920)
3. Ο Emiliano Zapata, ηγέτης της επανάστασης, ο αδερφός του Eufémio και οι γυναίκες τους (1914)
4. Ο Francisco Madero (1873-1913), πρώτος πρόεδρος του Μεξικού της αρχής της επανάστασης (1911-1913) μαζί με τη γυναίκα του, Sara, και νεαρές επαναστάτριες.
5. Φωτογραφίζοντας αυτήν την πολεμίστρια, ο Casaola της προσδίδει μια σημαντικότητα σπάνια κατά τη διάρκεια μιας επανάστασης, κατά την οποία μόνο άντρες είχαν δικαίωμα στην περίθαλψη.
6. Ομάδα φυλακισμένων γυναικών, συμπολεμιστριών του Emiliano Zapata (1915)
7. Κάτοικοι χωριού περιμένουν την διανομή αραβόσιτου και κάρβουνων από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Κατά την επαναστατική περίοδο η χώρα γνώρισε δύσκολες στιγμές και κακουχίες.
8. Οι αδερφές του Emiliano Zapata, φωτογραφισμένες από τον Casaola μετά την δολοφονία του αδερφού τους (1919). Η ιδεολογία του Zapata υπάρχει ακόμα και σήμερα στη χώρα, κυρίως στην περιοχή San Cristóbal de las Casas.
9. Η Maria Arias, διάσημη επαναστάτρια, γνωστή ως «Maria Pistola» μπροστά από τον τάφο του προέδρου Madero το 1914.
10. Πέρα από την αξία τους ως δημοσιογραφικά ντοκουμέντα, οι φωτογραφίες των Soldaderas έχουν συχνά μεγάλη καλλιτεχνική αξία, όπως αυτές «οι γυναίκες που αποβιβάζονται από το τρένο.» Αυτή η φωτογραφία, του Jerónimo Hernández, σώθηκε από βέβαιη καταστροφή από τον Agustín Casasola, για να γίνει σήμερα μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες της επανάστασης.
11. Ο Gustavo Casasola (1900-1982) τη δεκαετία του ’30. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των 12, ακολουθώντας τον πατέρα του, Agustin, και τον θείο του, Miguel, στην καρδιά των εξεγέρσεων και της επανάστασης. Σε αυτόν οφείλουμε την διάσημη φωτογραφία του Pancho Villia στην Hacienda de Canutillo. Το 1942, μετά από λεπτομερή έρευνα, εξέδοσε το πρώτο βιβλίο αφιερωμένο στην επανάσταση, το «Historia Grafica de la Revolución,» ολοκληρώνοντας το έργο του πατέρα του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Άρης Βελουχιώτης
Che Guevara
Subcomandante MARCOS
Pancho Villa.
Emiliano Zapata
ο αγώνας ενάντια στην λήθη είναι αγώνας ενάντια στην εξουσία (Α)
"ΦΑΝΤΑΖΕΤΕ ΩΡΑΙΟΙ ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ ΜΕΣ ΣΤΑ ΧΡΕΗ... ...ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ"
