Alexandre Marius JACOB

Από τις 8 ως τις 22 Μαρτίου του 1905, διεξήχθη η δίκη των «Εργατών της Νύχτας», που βρίσκονταν φυλακισμένοι από το 1903, στην Amiens της Γαλλίας. Η προφυλάκισή τους ήταν και το τέλος 3 ετών δράσης με πάνω από 150 διαρρήξεις πολυτελών κατοικιών, ξενοδοχείων, πύργων και εκκλησιών. Οι Εργάτες της Νύχτας αποτελούνταν από τον Alexander Jacob και τη σύντροφό Rose Roux, την μητέρα του Marie Berthou, και λίγες δεκάδες άλλους συντρόφους. Κίνητρό τους ήταν ένα σαφές μίσος για τα «κοινωνικά παράσιτα» και ολόκληρο τον παλιό κόσμο, όπως αποκρυσταλλώθηκε και σε μια διάρρηξη στον καθεδρικό ναό της Τουρ, μετά την οποία έγραψαν στον τοίχο: «Ω παντοδύναμε Θεέ, βρες αν μπορείς τους κλέφτες σου!»

Η απολογία του Jacob

“Αφέντες”:

Τώρα ξέρετε ποιος είμαι: ένας εξεγερμένος, που ζει από τους καρπούς των ληστειών του. Επιπλέον: έχω πυρπολήσει ξενοδοχεία κι έχω υπερασπιστεί την ελευθερία μου απέναντι στους πράκτορες της Εξουσίας. Θέτω ενώπιον της εξέτασής σας ολόκληρη την ύπαρξή μου στον αγώνα. Την θέτω στην νοημοσύνη σας, σαν ένα πρόβλημα μαθηματικών. Δεν αναγνωρίζω σε κανέναν το δικαίωμα να με κρίνει, και δε ζητώ συγχώρεση ούτε συμπάθεια. Δε ζητώ τίποτα από αυτούς που σιχαίνομαι και μισώ. Είστε οι νικητές, οι κυρίαρχοι! Κάντε ότι νομίζετε με εμένα, στείλτε με στη φυλακή, στα κάτεργα, δεν μου καίγεται καρφί! Αλλά πριν αποχωριστούμε, επιτρέψτε μου να σας πω λίγα τελευταία λόγια.

Με φυλακίσατε, κατ αρχήν, γιατί είμαι κλέφτης, δε θα ήταν λοιπόν άχρηστο να προσδιορίσουμε τι ακριβώς είναι ένας κλέφτης.

Κατά την άποψή μου, η κλοπή είναι η αναγκαιότητα να παίρνει ο κάθε άνθρωπος αυτό που χρειάζεται. Αναγκαιότητα που εκδηλώνεται στο κάθε τι και στα πάντα: από τα αστέρια που γεννιούνται και πεθαίνουν, όπως και οι άνθρωποι, στα έντομα που κινούνται στον αέρα, τόσο μικρά, τόσο ελάχιστα που τα μάτια μας με δυσκολία τα διακρίνουν. Η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο από μια διαδοχή ληστειών και σφαγών. Τα φυτά, τα ζώα, όλα κατασπαράσσουν το ένα το άλλο για να επιβιώσουν. Το καθένα γεννιέται μόνο και μόνο για να θρέψει το άλλο. Σε αντίθεση με το «υψηλό επίπεδο του πολιτισμού μας», παρά την τελειότητά μας, οι άνθρωποι δεν αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα αυτό, τουλάχιστον μέχρι να πεθάνουν. Σκοτώνουν τα φυτά και τα ζώα για να τραφούν εις βάρος τους. Είναι οι αδιαφιλονίκητοι άρχοντες του ζωικού βασιλείου.

Εκτός από τα απαραίτητα για τη διατροφή τους, οι άνθρωποι χρειάζεται να τραφούν και με αέρα, νερό, φως. Τώρα, έχει δει ποτέ κανείς δυο ανθρώπους να λογομαχούν, και να σφάζονται για τα αγαθά αυτά; Όχι απ όσο ξέρω (Σ.τ.μ: οι πόλεμοι για το νερό είναι μεταγενέστερο σύμπτωμα του πολιτισμού μας ). Κι όμως αυτά είναι τα πολυτιμότερα αγαθά, χωρίς τα οποία η ανθρωπότητα δεν μπορεί να επιβιώσει. Μπορούμε να αντέξουμε μερικές μέρες χωρίς να καταναλώσουμε τα αγαθά για τα οποία γινόμαστε σκλάβοι. Ισχύει όμως το ίδιο και για τον αέρα; Ούτε για 15 λεπτά. Το νερό είναι τα ? του ανθρώπινου οργανισμού, και είναι απαραίτητο για μας, αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ελαστικότητα των ιστών μας. Χωρίς θερμότητα, χωρίς το φως του ηλίου, η ζωή θα ήταν αδύνατη.

Λοιπόν, ο καθένας και όλοι, παίρνουν, κλέβουν αυτά τα αγαθά. Λέγεται μήπως αυτό έγκλημα; Είναι ποινικά κολάσιμο; Σίγουρα όχι! Τότε γιατί επιφυλάσσουμε αυτή τη λέξη στα υπόλοιπα; Γιατί γι αυτά είναι απαραίτητο να δαπανήσουμε ενέργεια, μια σαφή ποσότητα εργασίας. Όμως η εργασία είναι αυτό που επιτελεί μια κοινωνία, δηλαδή η συμμετοχή όλων των ατόμων στη δημιουργία, με τον λιγότερο θεμιτό μόχθο, της περισσότερης δυνατής ευτυχίας. Ταιριάζει αυτή η περιγραφή στη σημερινή κατάσταση; Βασίζονται οι θεσμοί σας στη λογική; Η αλήθεια είναι το ακριβώς αντίθετο. Όσο περισσότερο δουλεύει ένας άνθρωπος, τόσο λιγότερα κερδίζει, όσο λιγότερα παράγει, τόσο περισσότερο επωφελείται. Οπότε η αρετή δεν είναι το ζητούμενο. Αυτό που μετράει είναι η εξουσία που αποκτούν οι πιο αδίστακτοι κι έπειτα πασχίζουν να νομιμοποιήσουν την κλοπή τους. Από την κορυφή ως τον πάτο της κοινωνικής ιεραρχίας δεν υπάρχει τίποτα παρά πονηριά στην μια μεριά και ηλιθιότητα στην άλλη. Οπότε, πως τολμάτε να ζητάτε από έναν που γνωρίζει τις αλήθειες αυτές να σεβαστεί μια τέτοια τάξη πραγμάτων; Ένας οινοπώλης ή ένας νταβατζής πλουτίζουν ενώσω ένας ιδιοφυής άνθρωπος πεθαίνει εξαθλιωμένος σε ένα νοσοκομειακό κρεβάτι. Ο φούρναρης που ζυμώνει ψωμί όλη μέρα, μετά βίας μπορεί να αγοράσει ένα καρβέλι. Ο υποδηματοποιός που φτιάχνει χιλιάδες παπούτσια περπατάει ξυπόλητος. Η μοδίστρα που ράβει τόνους από ρούχα, δεν έχει να φορέσει, να κρύψει τη γύμνια της. Ο χτίστης που χτίζει πύργους και παλάτια δεν μπορεί να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα στην τρύπα που ζει. Αυτοί που παράγουν τα πάντα δεν έχουν τίποτα, κι αυτοί που δεν παράγουν τίποτα έχουν τα πάντα.

Μια τέτοια τάξη πραγμάτων δεν μπορεί παρά να παράγει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις εργαζόμενες τάξεις και τις ιδιοκτήτριες τάξεις, δηλαδή τις αδρανείς τάξεις. Εκεί είναι που γεννιέται ο αγώνας. Εκεί είναι που οι καρδιές των ανθρώπων γεμίζουν με μίσος.

Εσείς, ορίζετε έναν άνθρωπο «κλέφτη και κακοποιό», τον υποβάλλεται στις συνέπειες του νόμου, χωρίς να αναρωτιέστε ποτέ αν θα μπορούσε να γίνει κάτι άλλο. Όμως εγώ, που δεν είμαι ούτε ενοικιαστής ούτε ιδιοκτήτης, που δεν είναι παρά ένας άνδρας που έχει στη διάθεσή του μόνο τα χέρια και το μυαλό του για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, έπρεπε να πράξω αλλιώς. Η κοινωνία μου άφησε τρεις μονάχα τρόπους πιθανής επιβίωσης: τη δουλειά, την επαιτεία και την κλοπή. Η δουλειά, μακράν από το να μου είναι αντιπαθής, μου είναι αρκετά ευχάριστη. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς εργασία-οι μύες και το μυαλό του έχουν ένα κάποιο ποσό ενέργειας που πρέπει να βρει τη χρήση του. Αυτό που με αηδίαζε ήταν ότι έπρεπε να χύνω τον ιδρώτα και το αίμα μου για μερικά ελεεινά ψίχουλα μισθού, και να δημιουργώ μεγαλύτερα κέρδη που θα μου τα αρνούνταν. Με λίγα λόγια, με αηδιάζει να δίνω τον εαυτό μου στην εκπόρνευση της εργασίας. Η επαιτεία είναι υποτιμητική, είναι η άρνηση κάθε αξιοπρέπειας. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να χαρεί τη ζωή του.

Δεν ικετεύεις για το δικαίωμα στη ζωή, το παίρνεις.

Η κλοπή είναι η αποκατάσταση, η απ-αλλοτρίωση της ιδιοκτησίας. Αντί να κλειστώ σ ένα εργοστάσιο που να μοιάζει με φυλακή, αντί να παρακαλάω γι αυτό που δικαιούμαι, προτιμώ να σταθώ όρθιος και να αντιμετωπίσω τους εχθρούς μου πρόσωπο με πρόσωπο, να κάνω πόλεμο στους πλούσιους, να επιτεθώ στα καλούδια τους. Καταλαβαίνω βέβαια ότι θα προτιμούσατε να είχα θέσει τον εαυτό μου κάτω από τους νόμους σας. Να παρήγαγα, σαν καλός και υπάκουος εργάτης, πλούτο σε αντάλλαγμα με έναν ασήμαντο, γελοίο μισθό, και όταν το κορμί μου θα είχε χρησιμοποιηθεί και το μυαλό μου αχρηστευτεί, να με είχατε πετάξει σε κάποια βρώμικη γωνία του δρόμου. Τότε δεν θα με αποκαλούσατε «κυνικό κακοποιό» αλλά μάλλον «τίμιο εργαζόμενο». Με πόσο κολακευτική ευγνωμοσύνη θα μου κρεμούσατε το μικρό μετάλλιο της εργατικότητας στο λαιμό. Οι παπάδες υπόσχονται τον παράδεισο στα πρόβατά τους. Εσείς είστε πολύ πιο συγκεκριμένοι: υπόσχεστε απλά μικρά κομματάκια χαρτί.

Σας ευχαριστώ γι αυτή σας τη καλοσύνη, την ευγνωμοσύνη, ω αφέντες. Προτιμώ να είμαι κυνικός, με συνείδηση των δικαιωμάτων μου παρά ένα ρομπότ, μια καρυάτιδα. Από τότε που έχω συνείδηση του εαυτού μου, έχω αφιερώσει τη ζωή μου στην κλοπή, χωρίς κανένα δισταγμό. Δε χάνω τον καιρό μου με τους υποκριτικούς μικρούς κώδικες ηθικής σας, που θεωρούν το σεβασμό στην ιδιοκτησία σαν κάποιου είδους αρετή, ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχει χειρότερος κλέφτης από έναν ιδιοκτήτη.

Μπορείτε να μείνετε ευχαριστημένοι. Η προκατάληψη αυτή έχει στεριώσει τόσο καλά στα μυαλά του κόσμου που γίνονται οι καλύτεροί σας μπάτσοι. Γνωρίζοντας την αθλιότητα του νόμου και της εξουσίας, έχετε μετατρέψει τον κόσμο στον πιο σίγουρο προστάτη σας. Το νου σας, όμως, γιατί όλα τα πράγματα έχουν κι ένα τέλος. Όλα όσα χτίζεται με την πονηριά και τη δύναμή σας μπορεί κάλλιστα να γκρεμιστούν με πονηριά και με δύναμη.

Οι άνθρωποι εξελίσσονται κάθε μέρα. Τους βλέπετε, να πεθαίνουν από την πείνα, βλέπετε τον αξιοθρήνητο φτωχό, με μια λέξη, τα θύματά σας, να εκπαιδεύονται πάνω σ αυτές τις αλήθειες, να συνειδητοποιούν τις αλήθειες αυτές, να οπλίζονται. Προσέξτε, γιατί μπορεί να επιτεθούν στα σπίτια σας και να πάρουν πίσω τα πλούτη που δημιούργησαν και τα οποία τους κλέψατε. Θεωρείτε ότι θα ήταν αγνώμονες; Εγώ πάλι το αντίθετο. Αν το καλοσκεφτούν, θα καταλάβουν ότι είναι καλύτερα να το ρισκάρουν, παρά να συνεχίσουν να σας παχαίνουν ενώ αυτοί μένουν στη μιζέρια. Ρίξτε τους στις φυλακές, κλείστε τους σε μπουντρούμια, στείλτε τους στα κάτεργα, ότι προτιμάτε! Αλλά, αν τα συγκρίνετε με την βάρβαρη, εξαθλιωμένη ζωή, πόνου που περνούν Ο ανθρακωρύχος που κερδίζει το ψωμί του στα έγκατα της γης, χωρίς να αντικρίζει το φως της μέρας, μπορεί ανά πάσα στιγμή να πεθάνει, να συνθλιβεί σε μια υπόγεια έκρηξη. Ο μάστορας που χτίζει τη στέγη του σπιτιού σας, μπορεί ανά πάσα στιγμή να πέσει και να γίνει χίλια κομμάτια. Ο ναυτικός γνωρίζει πότε σάλπαρε, αλλά όχι κατά πόσο θα επιστρέψει σώος. Πάρα πολλοί εργάτες αρρωσταίνουν και πεθαίνουν ενώ δουλεύουν στις δουλειές τους. Εξαντλούνται μέχρι θανάτου και χάνουν τη ζωή τους για να παράγουν πλούτο για σας. Κι ακόμα και οι στρατιώτες και οι μπάτσοι βρίσκουν το θάνατο ενάντια στους εχθρούς σας για το αξιολύπητο κόκαλο που τους ρίχνετε.

Ξεροκέφαλοι στον τυφλό εγωισμό σας, θα μείνετε σκεπτικοί μπρος στις εικόνες αυτές-ή όχι; Μου φαίνεται σαν να υποστηρίζετε ότι ο κόσμος φοβάται. Τους κυβερνάτε με το φόβο της καταστολής. Αν διαμαρτυρηθούν, θα τους ρίξετε στη φυλακή. Αν κάνουν μια κίνηση, θα τους κλείσετε στο κελί. Αν συνεχίσουν παρ όλα αυτά, θα τους πάρετε το κεφάλι. Λάθος κίνηση, αφέντες, ακούστε τι σας λέω. Οι τιμωρίες που θα θέλατε να εμπνεύσετε δεν πρόκειται να σταματήσουν τον κόσμο από το να εξεγείρεται. Η καταστολή σας, μακράν του να είναι μια θεραπεία, ένα αντίδοτο, θα αποδειχτεί ότι δεν είναι παρά μια επιδείνωση της αρρώστιας. Τα διορθωτικά μέσα που παίρνετε δεν μπορούν να κάνουν κάτι παραπάνω από το να σπείρουν τους σπόρους του μίσους και της εκδίκησης. Είναι ένας μοιραίος κύκλος. Από τη στιγμή που αρχίσατε να κόβετε κεφάλια, να γεμίζετε τις φυλακές και τα κελιά σας, δεν έχετε καταφέρει να σταματήσετε τα ξεσπάσματα του μίσους εναντίον σας. Απαντήστε μου! Τα γεγονότα αποδεικνύουν την ανικανότητά σας. Όσον αφορά εμένα, γνωρίζω ότι η απολογία μου θα με οδηγήσει είτε στη φυλακή είτε στο θάνατο. Κι όπως βλέπετε, αυτό δεν με εμπόδισε από το να ακολουθήσω τη δράση μου. Αν επέδειξα μια τάση στην κλοπή, δεν ήταν ζήτημα τα κέρδη που μου απέφερε, αλλά ήταν ζήτημα αρχών, δικαίου. Προτίμησα να διατηρήσω την ελευθερία μου, την ανεξαρτησία μου, την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μου, παρά να γίνω ένας υπηρέτης στην καλοπέραση ενός αφεντικού. Και μιλώντας χωρίς κανέναν ευφημισμό, προτίμησα να ληστέψω παρά να με ληστεύουνε.

Καταδικάζω επίσης το γεγονός, οι καρποί της εργασίας των ανθρώπων να λεηλατούνται βίαια από άλλους ανθρώπους. Αλλά είναι γι αυτόν ακριβώς το λόγο που κήρυξα πόλεμο στους πλούσιους, τους κλέφτες των αγαθών των φτωχών. Θα ήθελα επίσης να ζήσω σε μια κοινωνία όπου η ληστεία θα είχε εξαλειφθεί. Δεν εγκρίνω και δεν έκανα ποτέ χρήση της ληστείας, εκτός από ως μέσο εξέγερσης για να πολεμήσω την πιο απεχθή από όλες τις ληστείες: την ιδιωτική ιδιοκτησία. Για να καταστρέψεις ένα σύμπτωμα, πρέπει να ξεριζώσεις την αιτία του. Αν υπάρχει η ληστεία, είναι γιατί υπάρχει πλεόνασμα αγαθών από την μία και φτώχια από την άλλη. Είναι γιατί τα πάντα ανήκουν σε λίγους. Ο αγώνας δεν θα τελειώσει ποτέ και μέχρι την μέρα που όλοι θα μοιράζονται την ευτυχία και τη λύπη τους, τον κόπο και τον πλούτο τους, από κοινού. Μέχρι την μέρα που όλα θα ανήκουν σε όλους.

Είμαι ένας επαναστάτης αναρχικός, κι έκανα την επανάστασή μου.

Ας έρθει η αναρχία

JACOB

ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΗΧΟΣ 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010

Ο ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Ιδρύθηκε Παρατήρηριο Αστυνομικής Αυθαιρεσίας

Στη σύσταση "Παρατηρητηρίου Αστυνομικής Αυθαιρεσίας" προχώρησε ομάδα δικηγόρων, δημοσιογράφων και απλών πολιτών με στόχο την καταγραφή, συλλογή, επεξεργασία και δημοσιοποίηση περιστατικών αστυνομικής αυθαιρεσίας σε όλη τη χώρα. Το Παρατηρητήριο δεσμεύεται να αναλάβει κάθε απαραίτητη δράση για δημοσιοποίηση και για απαίτηση διερεύνησης των στοιχειοθετημένων καταγγελιών ενώ δεσμεύεται για την προστασία ονομάτων θυμάτων ή των ατόμων που υποβάλλουν τις καταγγελίες.

Ήδη διατίθεται ένα e-mail επικοινωνίας, κυρίως για υποβολή καταγγελιών: astynomikiaftheresia@gmail.com
Πληροφορίες διατίθενται και στο blog: astynomikiaftheresiastop@blogspot.com

Παρακάτω δημοσιεύεται η ιδρυτική διακήρυξη του Παρατηρητηρίου.

"Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα την τελευταία περίοδο, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, η νεολαία, οι εργαζόμενοι , πολίτες έλληνες και ξένοι, γινόμαστε μάρτυρες μιας όλο και εντεινόμενης κρατικής καταστολής και στα πλαίσια αυτής, μιας όλο και αυξανόμενης αστυνομικής αυθαιρεσίας.

Σχεδόν καθημερινά, νέα κρούσματα αδικαιολόγητης αστυνομικής βίας γίνονται γνωστά. Θύματα: άτομα που διαμαρτύρονται, που συμμετέχουν στα κοινωνικά κινήματα, και άνθρωποι που ο νόμος και η σταθερή άρνηση του κράτους και των θεσμών του να παρέμβουν αποτελεσματικά, τους σπρώχνουν σταθερά στο περιθώριο όπως οι μετανάστες, οι μειονότητες, οι πρόσφυγες, οι εξαρτημένοι από ουσίες κ.ά.. Δεν είναι λίγα και τα περιστατικά που η αδικαιολόγητη αστυνομική βία έχει τη μορφή κατάχρησης εξουσίας (π.χ. αστυνομικοί που πρόσφατα απείλησαν με όπλο οδηγούς για μια θέση πάρκινγκ.)

Τα κρούσματα αυτά λαμβάνουν χώρα εναντίον ομάδων ή μεμονωμένων ατόμων, στο δρόμο (π.χ. σε πορείες), σε αστυνομικά τμήματα, σε συνοικίες (σε πλατείες ή κοινωνικά κέντρα), σε φυλακές, κατά τη διαδικασία σύλληψης ή προσαγωγής. Πολλά περιστατικά από αυτά καταλήγουν σε σοβαρούς τραυματισμούς αλλά και θανάτους.

Η νέα κυβέρνηση και ο νέος υπουργός Προστασίας του Πολίτη, παρ’ όλες τις ελπίδες που αρχικά γέννησε, φαίνεται προς το παρόν αμήχανη μπροστά στη δράση αστυνομικών που βιαιοπραγούν ανεξέλεγκτα και παράνομα. Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη επιβάλλει περισσότερο κατά περίσταση τιμωρίες, κάποιες εκ των οποίων παραδειγματικού κυρίως χαρακτήρα, όταν θα έπρεπε να διεξάγεται αξιόπιστη, διαφανής και ανεξάρτητη έρευνα όχι μόνο για κάθε περιστατικό αλλά και για τις αιτίες και το σύστημα που γεννούν και συντηρούν τις εστίες αστυνομικής αυθαιρεσίας, ειδικά όταν πλέον, κάθε εβδομάδα δημοσιοποιούνται νέες υποθέσεις.

Είναι πασίγνωστο ότι η πλατιά πλειοψηφία επίσημων ερευνών που διεξάγονται για την εξιχνίαση των περιστατικών(Ε.Δ.Ε. , προκαταρκτικές έρευνες κτλ.) δεν προχωρούν μέχρι τέλους. Έτσι δεν επιβάλλονται οι πρέπουσες ποινές (π.χ. μεταθέσεις αντί αποπομπών από το σώμα), τα θύματα δεν δικαιώνονται, συντηρείται κλίμα ατιμωρησίας και ως εκ τούτου η αστυνομική αυθαιρεσία παραμένει ανέλεγκτη.

Όταν μάλιστα τα περισσότερα ΜΜΕ αποσιωπούν τα εν λόγω περιστατικά, όταν δεν τα παραποιούν, η ασυλία της αστυνομικής αυθαιρεσίας ενισχύεται.

Ακόμα και όταν ανεξάρτητες αρχές, όπως ο Συνήγορος του Πολίτη, παρεμβαίνουν, οι αρμόδιες πολιτικές ηγεσίες και υπηρεσίες, σε πολλές περιπτώσεις αδιαφορούν. Ενώ θα έπρεπε να υφίσταται ανεξάρτητη αρχή που θα ελέγχει με αμεροληψία την αστυνομία, προτιμάται η ίδρυση υπηρεσιών ιεραρχικά υπαγόμενων στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (π.χ. γραφείο παραπόνων).

Για όλους αυτούς τους λόγους θεωρούμε αναγκαίο να προχωρήσουμε στην ίδρυση του Παρατηρητηρίου Αστυνομικής Αυθαιρεσίας. Σκοπός του Παρατηρητηρίου είναι η συλλογή, επεξεργασία και δημοσιοποίηση περιστατικών αστυνομικής αυθαιρεσίας.

Προσδοκούμε να αποτελέσουμε ένα κόμβο συλλογής καταγγελιών, γνωστοποίησής τους στους αρμόδιους θεσμούς και αρχές αλλά και κέντρο ενημέρωσης σχετικά με την αστυνομική αυθαιρεσία. Κριτήριο σε όλη τη διαδικασία είναι η ικανοποιητική αξιοπιστία της καταγγελίας όπως αυτή προκύπτει μέσα από τη βασική επεξεργασία που πραγματοποιείται από τη νομική ομάδα του Παρατηρητηρίου. Η ενημέρωση θεσμών, αρχών και ΜΜΕ θα γίνεται μέσω δελτίων τύπου, συνεντεύξεων τύπου κτλ.

Η δράση μας περιλαμβάνει , εκτός από τις επαφές με όσα από τα θύματα το επιθυμούν, δημόσιες παρεμβάσεις και επισκέψεις σε φορείς, αρχές, κόμματα κ.α. Δεσμευόμαστε για την απόλυτη προστασία των ονομάτων μαρτύρων αλλά και θυμάτων που το ζητούν. Κανένα όνομα μάρτυρα ή θύματος δεν θα δημοσιοποιείται χωρίς προηγούμενη άδειά του.

Εκτός από τα θέματα καθημερινότητας, μέσα από ημερίδες, επεξεργασίες σε συνεργασία με επιστήμονες, μελέτες και εκθέσεις, θα επιδιώξουμε να ανοίξουμε έναν ευρύτερο επιστημονικό και κοινωνικό διάλογο γύρω από την αστυνομία, το σωφρονιστικό σύστημα και τα δικαιώματα

Πρόθεσή μας είναι η συνεργασία με όσες πρωτοβουλίες, ενώσεις, συγκροτημένες ομάδες ή οργανώσεις και ΜΚΟ έχουν ήδη καταπιαστεί με το ζήτημα ή οι εργασίες τους περιλαμβάνουν και την αστυνομική αυθαιρεσία και τους καλούμε σε ευρύτερη συνεννόηση.

Δεν φιλοδοξούμε να υποκαταστήσουμε ούτε την απαραίτητη νομική και θεσμική υποστήριξη των θυμάτων της αστυνομικής αυθαιρεσίας ούτε τα ίδια τα θύματα σε οποιαδήποτε διαδικασία κινείται για την ικανοποίησή τους. Στεκόμαστε όμως αρωγοί στην προσπάθεια τους να δικαιωθούν αλλά και σε όσους θελήσουν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του φαινομένου.

Η μεταπολίτευση καθιέρωσε σταδιακά κάποια αυτονόητα για τη μετέπειτα περίοδο δημοκρατικά δικαιώματα. Ωστόσο ακόμα και αυτές οι αυτονόητες κατακτήσεις συχνά αμφισβητούνται από το θεσμό που κανονικά προορίζεται να τις υπερασπίζεται. Όσο και όταν αυτή η αμφισβήτηση επαναλαμβάνεται, εμείς θα δίνουμε το μέγιστο των δυνάμεών μας στην προσπάθεια εξάλειψης του φαινομένου".

από : ΠΑΡΑΤΗΡΗΡΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ

Για την εργασία και την μισθωτή σκλαβιά.

Μια φανταστική δορυφορική επικοινωνία 1.447 λέξεων από τον πλανήτη με το νέο όνομα. (ακολουθεί διαλογος με ζευξη)

-Παρακαλώ?

- Ζεις ωρέ σ. ζεις;

- Ναι. Σε μετάλλαξη.Έπιασα δουλεία. Εδώ και δυο ημέρες.

-Άντε μπράβο. Συγχαρητήρια. Καλορίζικα..

- Ναι εδώ και δυο μέρες ξανά στο πανηγύρι. Ξανά στη μισθωτή σκλαβιά που λέμε.

- Ναι καλά τώρα. Δεν κοιτάς που βρήκες δουλειά. Κάνα φράγκο καλό πληρώνει?

- Όλα καλά. Είμαι από προχθές και με υπογραφή, σκλάβος μαζί με όλους τους άλλους σκλάβους του πλανήτη. Το έψαξα, το βρήκα, μου έκατσε. Δεν έχω παράπονο από την τύχη μου. Με «καλά» λεφτά, «καλό» περιβάλλον! Μπήκα σε έναν άλλο κόσμο, κλεισμένο στον κόσμο του. Είμαι στο μεγάλο μικρόκοσμο τους, για έξι μήνες. Σε περιβάλλον τέλεια ρυθμισμένο… κλιματολογικά. Δεν ζεσταίνεσαι δεν κρυώνεις. Και αν αισθανθείς ανατριχίλα, το μαγαζί έχει την τεχνολογία να σε βοηθήσει. Θέλουν το καλύτερο, για να αποδίδει καλύτερα το προσωπικό! Θα κάνουν λένε και γυμναστήρια και πισίνες και μετά αφού κατακτήσουν τον κόσμο και πάρουν τα ινία στο πολιτικοοικονομικό στίβο θα επεκταθούν και στον Άρη και στον Πλούτωνα. Αλλά πιό μετά αυτά. Να πάνε καλά οι μετοχές. Να αυξηθούν οι μπίζνες και μετά. Ναι, καλά είναι.

- Μα τι λες τώρα βρήκες τέλεια δουλειά. Μπράβο.

- Ναι αυτό λέω. Βρήκα τέλεια δουλεία… Αλλά δυο μέρες τώρα πνίγομαι. Είμαι στην καρδιά του κτήνους και χαμογελάω, τρίζοντας τα δόντια της ψυχής μου. Δεν αναπνέω. Δυο μέρες τώρα είναι φιλτραρισμένος, σε φορμόλη ο αέρας. Χειρουργείο συνειδήσεων; Στόχευση στο μυαλό; Μπαααά, αντιστεκόμαστε. Δε μασάμε από αυτά ρε. Χειρουργείο στην ψυχή; Ίσως ναι. Έτσι λέω από μέσα μου. Ό,τι και να είναι πάντως, φεύγω από εκεί μέσα με πονοκέφαλο.

- Από το κλιματιστικό σύστημα?

- Δεν ξέρω ίσως και από τα φώτα. Αλλά το σίγουρο είναι από αυτό που βλέπω δυο μέρες τώρα και μάλιστα με θέα το άδειο ολυμπιακό ιδεώδες…της ειρήνη και της φιλίας που έσπειρε χρήματα και θέρισε το τίποτα και τη λησμονιά .Πολύ μπεταντίν και αποστείρωση. Πάντως τόση κολωνακιώτικη βλακεία με τόση επιχειρηματικοπολιτικη «εξυπνάδα» μαζί, πρώτη φορά είδα. Και μέσα σε όλα αυτά, οι ειδικοί επιστήμονες, σε όλους του τομείς – δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους χαρίζοντας απλόχερα το χειρότερο, αλλά με καλό περιτύλιγμα. Και παίρνουν βέβαια τα καλύτερα από το όλο κόλπο ανάπτυξης. Και δουλεύουν όλα αρμονικά. Δεν μιλάει κανείς. Έξω από το κτίριο έχει μια μεγάλη στρογγυλή κάμερα παρακολούθησης και μια αύλη ταμπέλα με το αόρατο σλόγκαν: «Πράττουμε για εσάς πριν από εσάς για εσάς και την ασφάλεια σας» Είναι ένα εξελιγμένο στρατόπεδο αιχμαλώτων. Πως είναι οι πολυεθνικές; Κάτι σαν αυτό, αλλά σε πιο ιλουστρασιόν χαρτί και χαι τεκ συστήματα. Συρματοπλέγματα - ωραία κάγκελα, προβολείς -ωραία Φώτα, σκοπιές /παρατηρητήρια - μεγάλες ειδικές διαστημικές μπάλες παρακολούθησης. Τα ss να κυκλοφορούν ανάμεσα στα «πτώματα» - οι άνθρωποι με τα μαύρα ανάμεσα από τους σύγχρονους σκλάβους που μάλιστα είναι και ευχαριστημένοι. . Το μάτι του μεγάλου αδελφού κρέμεται πάνω από τα σκαλιά της εισόδου… πριν τον διπλό έλεγχο. Και μετά αρχίζεις και μπαίνεις στην καρδιά του κτήνους. Κάτι σαν τα στρατόπεδα με τους ναζί και τους άθλιους σκλάβους.Εδω οι σκλάβοι όμως είναι αλλιώτικοι. Ολόκληρη επιχείρηση σου λέω, Πριν ξεκινήσει, είχαν γίνει οι έρευνες σε βάθος και πολλά σύγχρονα πειράματα για τη διαχείριση της σκλαβοεπιχειρησης - βιτρίνας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα : (Τα 600 συνολικά διαφημιστικα που παίζουν καθημερινά είναι επιλεγμένα μετά από ειδική ομαδα ψυχολόγων σχετικά με το πια και πότε θα βγαίνουν στο κοινό ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο αποτέλεσμα με την επίτευξη του στόχου σε κάθε ανάλογο εξελιγμένο πείραμα. Στόχος η θεαση η χειραγώγηση με ψυχολογικούς τρόπους του κοινού και η αύξηση της αποδοτικότητας των τσιρακιων των αφεντικών και της εργοδοσίας και των υπόλοιπων σκλάβων.

Κάτι ανάλογο έγινε με χορηγό το Μετρό για την αλλαγή της διάθεσης των επιβατών/εργαζόμενων και την αύξηση της παραγωγικότητας τους μέσα από τη μουσική. Το κάνουν ήδη οι πολυεθνικές και οι πρεσβείες. Χτίζουν τις καλύτερες φυλακές με υδρομασάζ για το καλό των εργαζόμενων τους και την όλο και περισσότερο ανύψωση του δεικτών ανάπτυξης με την αύξηση της αποδοτικότητας. Και όλοι όσοι νομίζουν ότι είναι έστω και λίγο αφεντικά, φορούν και στολή εργασίας και χτυπάνε κάρτα… άλλη κάρτα ειδική, τη λένε κάρτα εισόδου… και αυτή για την ασφάλεια των εργαζομένων σε περίπτωση ατυχήματος. Να ξέρει ο μεγάλος αδελφός του συστήματος Εσσελον ότι κάποιος εργαζόμενος δεν έχει μείνει μέσα σε περίπτωση...πυρκαλιάς. Και το λένε και το πιστεύουν οι αχρείοι ειδικοι της φυλαξης. Αλλά δεν ξέρουν οι ανόητοι ότι όταν θα πέσει το ρεύμα η καταπλακωθούν οι γεννήτριες και τα εξελιγμένα σύστημα θα καταρευσουν και φυσικά όλοι όσοι τα χειρίζονται θα την έχουν κοπανίσει για να σωθούν... και κανείς δεν θα βλεπει πιος ειναι μεσα στο κτιριο/διαστημοπλοιο.

Ωστόσο αυτοί οι κύριοι με τα μαύρα… είναι τα αφεντικά. Αφεντικά μεν, αλλά κάτω από το μεγάλο αφεντικό της πολυεθνικής αυτής επιχείρησης. Μπαίνουν και βγαίνουν όποτε και όπου θέλουν και κάνουν ότι θέλουν. Δεν ενοχλούν κανέναν από τους σκλάβους. Δεν ασχολούνται απο αυτούς σε δημόσιους χώρους. Μπαίνουν στα ειδικά στεγανά κλουβιά τους, συζητάνε βλέπουν ξύνουν τα αρχίδια τους βγάζουν τι μύξα τους κρυφά και την πετάνε κάτω. Κλάνουν και βρίζουν χυδαία αλλά από μέσα τους. Είναι χωρίς ιδιαίτερο χρώμα. Είναι όλοι ίδιοι. Ασπρόμαυροι. Μόνο οι γραβάτες αλλάζουν από πράσινες σε χρυσαφί και γαλάζιες.

- Ασε τις μαλακίες. Μην ξεχνάς ότι είναι μια καλή ευκαιρία να «φτιάξεις» τη ζωή σου προς το καλύτερο. Μην κάνεις καμιά μαλακία και συγκρουστείς. Μην αντιδράσεις.

- Ναι ξέρω. Είναι μοναδική ευκαιρία. Πρέπει να πάρω σύνταξη από αυτό το μαγαζί.

- Μη σου πούνε κάνε αυτό κάνε εκείνο και δεν το κάνεις. Το καλύτερο για σένα είναι να μείνεις εκεί και να πάρεις σύνταξη. Σκέψου σοβαρά.

- Ναι πρέπει να σκεφτώ σοβαρά. και να πάρω σύνταξη… .

Αλλά όμως πως σου διέφυγε περι συνταξεων; Δεν το ξέρεις; Όσο και αν προσπαθήσω δεν θα πάρω ποτέ σύνταξη… γιατί αν δεν έχω πεθάνει, θα έχουν πεθάνει τα ταμεία. Και αν δεν έχω πεθάνει δεν θα έχω έτσι και αλλιώς ζήσει και η ζωή μας είναι πολύ λίγη και γρήγορη.

Όλοι αυτό κάνουν. Σε κάποιους δεν αρέσει βέβαια και πολύ η μυρωδιά φορμολης που διαχέεται παντού, σε κάθε σημείο του κτιρίου βιτρίνα της μπιζνας, αλλά τι να κάνουν τη συνηθίζουν. Κάποιοι άλλοι όμως τη λατρεύουν αυτή τη μυρωδιά και δεν βλέπουν τίποτα το κακό. Όχι οι σκλάβοι αλλά αυτοί που νομίζουν ότι είναι λίγο αφεντικά. Μπορεί όχι πολύ, αλλά τόσο δα. Αλλά όμως είναι αφεντικά. Έτσι νομίζουν οι αφελείς οι βλάκες.Είναι ένας ζωολογικό κήπος με ποικιλία ζώων. …οι βασιλιάδες με τα μαύρα και οι βασίλισσες με τα πλατινέ κοντά μαλλιά. Μοιάζουν με ανθρώπους αλλά δεν είναι. Είναι ένα άλλο είδος του ζωολογικού κήπου. Είναι τα «έξυπνα» ζώα αυτά. Μεγάλη ποικιλία σου λέω. Μαύρα ρούχα χαρτοφύλακες και μπλοκ και πράσινες χρυσαφένιες και μπλε γραβάτες από την μια και από την άλλη πλατινέ μαλλί και τιγροειδή ταγέρ για να θυμίζουν την στυγερή θηλυκή επιχειρηματικότητα . Επιλεγμένα ένα ένα είναι αυτά τα ζώα, από το τσίρκο που θρονιάστηκε και χτίσθηκε για τα καλά το 2004. Τα άλλα πιο έξυπνα και λιγότερο αφεντικά… του θηλυκού γένους… αρέσκονται σε ξωβιζα και σκισίματα μέχρι το λαιμό και τιγρέ κορδόνια-σουτιέν με ρόγες να κρυφοκοίζονται μέσα από τα και στενά ανοιχτά πουκάμισα με το διαμαντένιο σταυρό της χριστιανοσύνης. Με κοσμήματα και φρουφρού.Με γόβες στιλέτο, με μπότες αλλά άγρια δύση, ενίοτε και Αλάσκας αλλά και παντόφλες Γκούφη. Σε συνδυασμό με δερμάτινα μαστίγια, κοντοκουρεμένα κεφάλια «θηλυκής» δυναμικότητας και αντρικής βαρβατιλας, σε ενα μιξ κοκτειλ με κόκκινα νύχια για να ξύνουν τα αρχίδια των μεγάλων αφεντικών όταν εκείνα βαριούνται. Πολύ καλή δουλειά. Η επιλογή είναι διαλεχτή. Με τη φινέτσα της πρώτης κυρίας του τσίρκου που εκτός των άλλων είναι και κάπως σικ όπως αυτό του καλοβαμενου πλαστικού και κάτοχος, των καλύτερων φορεμάτων από τις καλύτερες κολεξιόν. Με πολύ μπριγιαντι διαμάντι και άλλα ανάλογα.Ειδική περίπτωση το μεγαλο αφεντικο και δεν ζει καν εκεί. Εκεί πηγαίνει μόνο σε καμία φιέστα. Με την ασφάλεια που παρέχουν οι 30 ειδικοί ετοιμοπόλεμοι ραμπο επιβήτορες φρουροί. Είναι το αφεντικό… όπως φαίνεται… στο δικό του πλανήτη.Ναι είναι πολύ καλά σε αυτή την δουλεία. Και εύκολα αν λίγο ξεχαστείς μπορείς να ξεχαστείς για τα καλά και να χάσει την ψυχή και το μυαλό σου στις αντανακλάσεις ανάμεσα στις τζαμαρίες και στα αστραφτερά ινοξ.! Αλλά δεν ξεχνώ ποτε, ότι η ψυχή μου, είναι από τη μια μεριά μαύρη για την δυστυχία τον πόνο την πείνα την βία την εκμετάλλευση το θάνατο, και από την άλλη κόκκινη για τη ζωή και το αίμα που έχει χυθεί στη γη.

- Βαλε φρένο ρε.. Χείμαρρος είσαι.

- Πώς να μην είμαι Δυο ημέρες έχω να μιλήσω σε άνθρωπο.Σε φορμολη δυο μερες.

- Τι να πω τώρα σε όλα αυτά.

- Μη πεις τίποτα Καλή λευτεριά συντρόφι. Καλή λευτεριά σε ολους/ες μας.

«Η δουλειά δεν ειναι ντροπή. Ειναι βλακεία»
(διαχρονικό σύνθημα)

Καπιταλισμός και Δημοκρατία

Αποτελεί εκτυφλωτική αντίφαση μεταξύ πραγματικοτήτων του να προτείνεται ότι η δημοκρατία, η πραγματική και αληθινή δημοκρατία, μπορεί να συνυπάρξει στο εσωτερικό ή παράλληλα με ένα οικονομικό σύστημα όπως ο καπιταλισμός. Οι δύο αυτές έννοιες βρίσκονται, στην πραγματικότητα, στα δύο άκρα αντίθετα του όλου φάσματος όσον αφορά την ανθρώπινη απελευθέρωση: ενώ η αληθινή δημοκρατία είναι η ενδυνάμωση της κοινωνίας ως συνόλου ώστε να ενεργήσει από κοινού για δικαιοσύνη και αμοιβαιότητα προς όφελος όλων, ο καπιταλισμός είναι η δημιουργία ολοκληρωτικών οργάνων, περιβάλλοντος και συνεπειών που χρησιμεύουν στην ενίσχυση των ανισοτήτων σε βάρος μας, σαν να είναι κανονικές και απαραίτητες σε μια υπό διατεταγμένη κοινωνία. Είναι οι δύο αυτές έννοιες που έχουν οδηγηθεί αναγκαστικά και αφύσικα στη συνύπαρξη, κάτι που έχει επιφέρει το χάος της σημερινής κοινωνίας.

Στην παρούσα ανθρώπινη ιεραρχία είμαστε διαιρεμένοι με βάση έξι πρωταρχικά σημεία διαίρεσης: διαχωριζόμαστε πρώτα απ’ όλα σε σχέση με το φύλο, διαχωρισμός που ακολουθείται από τη φυλή, την εκπαίδευση, την τάξη, την ηλικία, και τη θρησκεία. Θα συζητηθεί εδώ το πιο προσιτό θέμα σε μας, ο ταξικός διαχωρισμός, αλλά πρέπει να δηλωθεί σαφώς και να συνειδητοποιηθεί πλήρως ότι ο ταξικός διαχωρισμός ασκεί συντριπτική επίδραση πάνω σε όλα τα άλλα ήδη δηλωμένα σημεία διαίρεσης.

Αρχίζοντας, ο καπιταλισμός (σε αντιδιαστολή με μια αληθινή δημοκρατική, παράλληλη κοινωνία) τοποθετεί τους πόρους της γης στα χέρια λίγων, αναγκάζοντας κατά συνέπεια το άτομο να υποβληθεί σε μισθωτή δουλεία προκειμένου να ικανοποιήσει τις πρώτες ανάγκες της επιβίωσής του, όπως τα τρόφιμα, τη στέγη, τον επαρκή ιματισμό, το νερό, την πρόσβαση στην υγεία και την ιατρική φροντίδα καθώς επίσης και την εκπαίδευση ή την πληροφόρηση. Έτσι λοιπόν, ο καπιταλισμός υπαγορεύει και ελέγχει τη ζωή μας σε μεγάλη έκταση, τι τρώμε, ποιοι είναι οι γείτονές μας, την ποιότητα του νερού που πίνουμε και τον αέρα που αναπνέουμε, ποια υφάσματα φοράμε, σε ποιον παρέχεται κάτω του μετρίου υγειονομική περίθαλψη και ποιος θα έχει πρόσβαση στην «ανώτερη εκπαίδευση» (εάν υπάρχει).

Κατά συνέπεια, όταν οι επιλογές στήριξης της ζωής μας και επιδίωξης της ευτυχίας μας είναι περιορισμένες και βασίζονται στους οικονομικούς πόρους που κερδίζουμε μέσω της αναγκαστικής εργασίας μας, κάποιος μπορεί να αντικρίσει την πλάνη πίσω από την αποκαλούμενη δημοκρατία τους. Η αποκαλούμενη δημοκρατία τους είναι η θεσμοποιημένη επιβολή μιας τάξης σκλάβων με την εγκαθίδρυση μιας εξάρτησης του ενός από τον άλλον που δεν τελειώνει ποτέ, ώστε να αποκτήσουμε τα τρόφιμα που εύκολα μπορούμε εύκολα να καλλιεργήσουμε μόνοι μας, τα ενδύματα που εύκολα μπορούμε να ράψουμε ή τα μαθήματα που μπορούμε να μάθουμε μέσω της πραγματικής εμπειρίας της ζωής που είναι και ο αληθινός μας δάσκαλος.

Ούτε θα έπρεπε να εξαρτιόμαστε από ένα εύπιστο οικονομικό σύστημα για τα τετραγωνισμένα μας κιβώτια (σπίτια), όταν οι πόροι της γης θα έπρεπε να είναι διαθέσιμοι στον καθέναν να χτίσει όπως επιθυμεί, περιορισμένος μόνο από την κοινή αίσθηση και τη φαντασία. Έτσι, όπως μπορούμε να δούμε, μέσα σε μια καπιταλιστική οικονομική δομή η δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει. Οι άνθρωποι δεν επιλέγουν από μόνοι τους να είναι φτωχοί, είναι φτωχοί λόγω των έμφυτων χαρακτηριστικών του καπιταλισμού που θέτει άνθρωπο ενάντια σε άνθρωπο για τις ανάγκες της ανθρώπινης βασικής επιβίωσης. Ως εκ τούτου, η καπιταλιστική κοινωνία μάς φορτώνει με τον περιττό καρκίνο της ένδειας και τα κακοήθη συμπτώματα της έλλειψης στέγης, του αναλφαβητισμού, της ανεργίας, του υψηλού εγκλήματος, του υψηλού ποσοστού ανθρώπων χωρίς κατάλληλη ιατρική και προληπτική υγειονομική περίθαλψη και της πείνας.

Δεδομένου ότι ο καπιταλισμός απομονώνει περαιτέρω τους φτωχούς από τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, επιβάλλει τη διαίρεση σε τάξεις, καθώς ο πλούτος διανέμεται από πάνω προς τα κάτω. Κατασκευάζοντας αυτή την ταξική διαίρεση, ο καπιταλισμός δίνει αξία στη δυνατότητα ενός μόνο ατόμου να δημιουργήσει ή να αποκτήσει πλούτο, κάτι το οποίο τροφοδοτεί περαιτέρω τον σεξισμό, δεδομένου ότι είναι ο άντρας και όχι η γυναίκα που ελέγχει τον καταμερισμό των φυσικών πόρων από τους οποίους δημιουργείται ο πλούτος. Ο ταξικός διαχωρισμός τροφοδοτεί, επίσης, περαιτέρω τον ρατσισμό, καθώς η άρχουσα τάξη και όχι οι υποταγμένες ή γηγενείς φυλές ιθαγενών, παίρνουν τις αποφάσεις για το πώς θα καταμεριστούν οι πόροι αυτοί.

Στην καθημερινή ζωή οι αλήθειες αυτές είναι τόσο εμφανείς σε κάθε χώρα όπου εφαρμόζεται μια πρακτική μορφή καπιταλισμού, χωρίς εξαίρεση, από τις πιο φιλελεύθερες δημοκρατικές χώρες έως τις πιο ολοκληρωτικές δικτατορίες.

Έως ότου υπάρξει μια πλήρης κατάργηση της επιβεβλημένης καπιταλιστικής σκλαβιάς δεν μπορεί να υπάρξει καμία αληθινή δημοκρατία, επειδή οι επιθυμίες των τάξεων που ελέγχουν ή των αρχουσών τάξεων θα βρίσκονται πάντα σε προτεραιότητα απ’ ό,τι οι φωνές των εργαζομένων, ακόμα και όταν οι συνέπειες (όπως ο παρών πόλεμος στο Ιράκ) είναι καταστρεπτικές για τα συμφέροντα της πλειοψηφίας. Το βλέπουμε, επίσης, καθημερινά με τον εξωραϊσμό (gentrification) των γειτονιών, το βλέπουμε με την εξάπλωση των προαστίων, το βλέπουμε με την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου και άλλα περιβαλλοντικά ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα τους πόρους που χρειαζόμαστε ως άνθρωποι για να επιζήσουμε, το βλέπουμε με την έλλειψη καθολικής υγειονομικής περίθαλψης, το βλέπουμε στον αγώνα για ένα βιώσιμο μισθό, το βλέπουμε στον αγώνα για μια βελτιωμένη και ελεύθερη εκπαίδευση.

Ό,τι βλέπουμε γύρω μας είναι οι φωνές που δεν ακούγονται και οι ζωές που θυσιάζονται στην καπιταλιστική μηχανή επειδή η κατώτατη γραμμή και το περιθώριο κέρδους δεν ενδιαφέρουν. Οι βαρόνοι του καπιταλισμού έχουν τους μεσάζοντές τους και έχουν εξαγοράσει τους πολιτικούς που έχουν δημιουργήσει τους νόμους όχι για χάρη μιας δημοκρατικότερης κοινωνίας που να βασίζεται στις επιθυμίες των ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν, αλλά για χάρη περισσότερου πλούτου από πλευράς εκείνων που είναι ήδη πλουσιότεροι απ’ ό,τι όλο μαζί το 97% του πληθυσμού ολόκληρου κόσμου.

Δεν ζούμε σε μια δημοκρατική κοινωνία. Εάν ζούσαμε θα βλέπαμε τους πολιτικούς να δίνουν υποσχέσεις στα καταφύγια των αστέγων.

(* Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στο δελτίο της Capital Terminus Collective «Anarchist Atlanta» (τεύχος 5) και κατόπιν στα www.anarkismo.net και www.ainfos.ca Ελληνική μετάφραση «ούτε θεός-ούτε αφέντης», 20 Νοέμβρη 2007)

Παταγώδης αποτυχία η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης

Στην πρωτεύουσα της Δανίας χάθηκε μία ιστορική ευκαιρία προκειμένου να αποτραπεί το επερχόμενο κλιματικό χάος στον πλανήτη. Το ρολόι μετράει αντίστροφα και η ανθρωπότητα παίζει κορώνα γράμματα με την ίδια της την επιβίωση. Μέσα στους επόμενους μήνες, η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να επαναφέρει τις εκτροχιασμένες διαπραγματεύσεις στις ράγες μίας δίκαιης, φιλόδοξης και νομικά δεσμευτικής συμφωνίας.

Η Greenpeace καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την υπεροψία με την οποία οι ηγέτες των αναπτυγμένων κρατών αντιμετώπισαν τις διαπραγματεύσεις στην Κοπεγχάγη. Δίχως να είναι διατεθειμένες να κάνουν ούτε ένα βήμα παραχώρησης προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, ουσιαστικά επέλεξαν τη χειρότερη δυνατή λύση από το να δουλέψουν από κοινού για το συλλογικό καλό της ανθρωπότητας. Φεύγοντας από την Κοπεγχάγη την Παρασκευή, οι ηγέτες των αναπτυγμένων κρατών δήλωσαν ότι επετεύχθη ‘συμφωνία’. Φευ… Το μόνο που άφησαν πίσω τους, ήταν χάος και σύγχυση. Οι αντιπροσωπείες των χωρών που έμειναν πίσω για να επεξεργαστούν όλο το βράδυ το αποτέλεσμα της Διάσκεψης, προσπαθούσαν να καταλάβουν τι ακριβώς είναι αυτή η ‘Συμφωνία της Κοπεγχάγης’. Δυστυχώς, η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το Κλίμα ολοκληρώθηκε με έναν άδοξο, ασυνάρτητο και έντονα αμφισβητούμενο τρόπο.

Ουσιαστικά απούσες από τη διαδικασία ήταν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ώρα που οι διαπραγματεύσεις κατέρρεαν και οι ΗΠΑ με την Κίνα επιχειρούσαν να συμφωνήσουν μεταξύ τους με παρασκηνιακό τρόπο, η ΕΕ κατάφερε να μην κάνει ούτε το στοιχειώδες: να αυξήσει το στόχο μείωσης των εκπομπών από 20% σε 30% και να δώσει νέα πνοή στις διαπραγματεύσεις. Μάταια τα αναπτυσσόμενα κράτη περίμεναν μέχρι την τελευταία στιγμή μία κίνηση στήριξης από τον αυτοαποκαλούμενο ‘ηγέτη’ στον αγώνα ενάντια στις κλιματικές αλλαγές. Αντίθετα, η ΕΕ αποφάσισε να στηρίξει τη ‘συμφωνία’ που παρουσιάστηκε στο τέλος, αν και είναι κατά πολύ κατώτερη από τα ελάχιστα αποδεκτά όρια που η ίδια η ΕΕ είχε θέσει πριν από λίγες μόλις ημέρες.

Ο Γενικός Διευθυντής της Greenpeace, Κούμι Ναϊντού, προειδοποίησε: «Ο κόσμος αντιμετωπίζει τραγικό έλλειμμα ηγεσίας. Αντί να δουλέψουν από κοινού με σκοπό να διασφαλίσουν το μέλλον εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων, οι ηγέτες των πιο ισχυρών κρατών του πλανήτη πρόδωσαν τις σημερινές και μελλοντικές γενιές. Η αποτροπή μιας κλιματικής καταστροφής είναι πλέον κάτι πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθεί.»

Η συμφωνία της Κοπεγχάγης χαιρετίστηκε από κάποιους ως ένα βήμα προόδου. Δεν είναι. Το Κιότο ήταν, ως η πρώτη νομικά δεσμευτική συμφωνία για τον περιορισμό των ανθρωπογενών αερίων του θερμοκηπίου. Αντίθετα, η ‘Συμφωνία της Κοπεγχάγης’ δεν υποστηρίχτηκε καν από το σύνολο της ολομέλειας της Διάσκεψης των Μερών, με κάποια αναπτυσσόμενα κράτη να εκφράζουν την πλήρη αντίθεση τους. Υπό μία έννοια, η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης είναι ένα ‘βήμα προς τα πίσω’ αφού δεν προέκυψε καμία νομικά δεσμευτική συμφωνία. Επιπλέον δεν περιέχει ισχυρά μέτρα για μειώσεις των εκπομπών στις βιομηχανικές χώρες. Πρόκειται δηλαδή για μία τεράστια παραχώρηση προς τις ρυπογόνες βιομηχανίες, ειδικότερα στον τομέα των ορυκτών καυσίμων, που μετά από έντονο πολιτικό λόμπι κατά της επίτευξης μία φιλόδοξης και νομικά δεσμευτικής συμφωνίας, μπορούν πλέον να συνεχίσουν να ρυπαίνουν ανενόχλητες.

Ωστόσο υπάρχουν και κάποια θετικά σημεία, αφού προβλέπεται η σύσταση ενός Κλιματικού Μηχανισμού Χρηματοδότησης προς τις αναπτυσσόμενες χώρες που θα διαχειρίζεται κεφάλαια ύψους $100 δις ετησίως. Οι αναπτυσσόμενες χώρες θα μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα κονδύλια για να καταπολεμήσουν την αποδάσωση, να στραφούν στην καθαρή ανάπτυξη και να μειώσουν τις εκπομπές τους, καθώς και για να προστατευτούν από τις αναπόφευκτες επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών.

Επιπλέον, οι αναπτυσσόμενες χώρες δέχτηκαν να λάβουν μονομερείς δράσεις για τη μείωση των εκπομπών τους και να εντείνουν ακόμα περισσότερο αυτές τις προσπάθειες εάν λάβουν οικονομική βοήθεια από τις αναπτυγμένες χώρες.

Αν και οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν μέσα στο επόμενο έτος, η απώλεια του ‘νομικά δεσμευτικού’ στόχου καταδικάζει τη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης ως μία τεράστια χαμένη ευκαιρία. Ο κόσμος πλέον θα πρέπει να συνεχίσει την πορεία που ξεκίνησε στο Μπαλί πριν από δύο χρόνια και να καταλήξει του χρόνου στο Μεξικό, όπου μία δίκαιη, φιλόδοξη και νομικά δεσμευτική συμφωνία θα πρέπει να επιτευχθεί.

Αναλυτική αξιολόγηση της συμφωνίας από την Greenpeace στα αγγλικά εδώ:
http://www.greenpeace.org/raw/content/international/press/reports/cop15-assessment.pdf

Κείμενο των συναδέλφων του Ηλία Νικολάου

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ΄ ΤΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΗΛΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Στις 13/1 συλλαμβάνεται από την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης ο συνάδελφός μας Ηλίας Νικολάου, κατηγορούμενος για εμπρηστική επίθεση στην δημοτική αστυνομία Ευόσμου.

Ξυλοκοπείται απ΄τους ασφαλίτες με αποτέλεσμα διπλό κάταγμα στο χέρι του, ενώ φυσικά κανένας αστυνομικός δεν έχει την παραμικρή γρατζουνιά. «Αντίσταση κατά τη σύλληψη» θα πει η αστυνομία. (Λες και υπήρχε περίπτωση να πουν την αλήθεια...)

Ως εργαζόμενοι έχουμε και αυτιά και μάτια. Αρνούμενοι να μπούμε στο βούρκο της ηλιθιότητας, φυσικά και δεν θα πιστέψουμε την αλήθεια της αστυνομίας. Γιατί η αλήθεια της αστυνομίας λέει πως οι ζαρντινιέρες σηκώνονται και ξυλοκοπούν φοιτητές και πως ο Κορκονέας έριξε στον αέρα για εκφοβισμό.

Ο συνάδελφός μας οδηγήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες στις φυλακές Άμφισσας και η αστυνομία κατάφερε να ικανοποιήσει την επιθυμία της για προφυλάκιση του Νικολάου, ενώ εδώ και ένα χρόνο έχουμε δει κινηματογραφικές μεταγωγές- απαγωγές κάθε φορά που ο Ηλίας διεκδίκησε την απελευθέρωσή του.

Απ΄την πλευρά μας έχουμε να πούμε πως είμασταν και θα είμαστε στο πλευρό του.

«ΟΤΑΝ Ο ΜΟΥΣΑΚΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ»

(ή αλλιώς...η αστυνομική παράνοια σε διατεταγμένη υπηρεσία...)

Το μεσημέρι της επόμενης μέρας άλλο ένα φοβερό σχέδιο της αστυνομίας εκτυλίσσεται. Ασφαλίτες εισβάλλουν στο σπίτι του Νικολάου και τα ευρήματά τους περιορίζονται (φυσικά) στο ΤΙΠΟΤΑ. Τα πεταμένα και πατημένα βιβλία στο πάτωμα αποδεικνύουν την βαθύτατη αγάπη και εκτίμηση των αστυνομικών για τον γραπτό λόγο...

Λίγη ώρα αργότερα εισβάλλουν στο χώρο που εργαζόμαστε όλοι και αφού μας αναγκάζουν να αποδείξουμε και εγγράφως ποιοί είμαστε, αρχίζουν να ψάχνουν τα πάντα. Αφού δεν βρέθηκαν ούτε καλάσνικοφ στο ρύζι, ούτε βόμβες στη μπεσαμέλ, ούτε πτώματα στο πατάρι, τα ευρήματά τους περιορίστηκαν (φυσικά) στο ΤΙΠΟΤΑ. Σε επίμονες ερωτήσεις σχετικά με το λόγο για τον οποίο γίνεται ο έλεγχος μας ενημέρωσαν πως έχει γίνει ένα πάρα πολύ σοβάρο έγκλημα. Αν μια σπασμένη τζαμαρία στη Δημοτική αστυνομία θεωρείται «σοβαρό έγκλημα» μπορούμε να φανταστούμε τί θα γινόταν αν υπήρχε καμιά πιό σοβαρή περίπτωση : Θα μας κρεμούσαν στα δέντρα ή θα μας διαπόμπευαν με χαρτόνια κρεμασμένα στο λαιμό.

Μεταξύ άλλων τραγελαφικών έκαναν και εξακρίβωση σε πελάτες που το έγκλημα της ημέρας ήταν ότι διάλεξαν να φάνε σούπα...

Και όταν διαμαρτυρηθήκαμε «κύριοι έχετε ψάξει το ίδιο ντουλάπι 3 φορές» η απάντηση ήταν εμπνευσμένη από τις ίδιες δημοκρατικές αρχές του Κορκονέα : «άμα γουστάρω θα ψάξω και 15 φορές...»

(Ευτυχώς δηλαδή που ο Νικολάου δεν δούλευε στον ΟΤΕ όπου θα έπρεπε να κάνουν εξακρίβωση σε 1000 εργαζόμενους και να ψάχνουν το κτίριο για κανένα διήμερο...)

«ΟΤΑΝ ΜΙΑ 83ΧΡΟΝΗ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΟΡΜΟ...»

(ή αλλιώς...πώς να χτίσετε νέους Κορκονέηδες...)

Ταυτόγχρονα με την έφοδο στο χώρο εργασίας του Νικολάου, 30 αστυνομικοί εισβάλλουν στο σπίτι της γιαγιάς του σε χωριό έξω από την Κοζάνη, αναστατώνοντας και τρομοκρατώντας την. Και εκεί τα ευρήματα περιορίζονται (φυσικά) στο ΤΙΠΟΤΑ.

Μένει λοιπόν να αναρωτόμαστε ποιός νοσηρός εγκέφαλος έστειλε 30 αστυνομικούς στο σπίτι μιας ηλικιωμένης κυρίας. Και αναρωτιόμαστε αν έστω και ένας απ’ αυτούς ντράπηκε, άν υπήρξε έστω και ένας απ’ αυτούς που να αρνήθηκε να προχωρήσει σε αυτό τον χυδαίο έλεγχο. ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ!

Μένει ένα ερώτημα να απαντηθεί: Τί ψάχναν αλήθεια οι αστυνομικοί;

Μάλλον το παραμικρό, μπάς και «δέσει η σάλτσα» σε ακόμα μια κακοφτιαγμένη αστυνομική ιστορία... Παλιά μου τέχνη κόσκινο...

Σε μια εποχή που η αστυνομία προσπαθεί να μπαλώσει τα αίσχη των Κόρκονέηδων είναι αναμενόμενο να στοχοποιηθεί όχι μόνο ο Νικολάου αλλά και το φιλικό, οικογενειακό, συναδελφικό και συντροφικό περιβάλλον του. Όπως ακριβώς έγινε τώρα δηλαδή.

Καταγγέλουμε δημόσια την τελείως μα τελείως άνανδρη εισβολή των αστυνομικών Κοζάνης στο πατρικό σπίτι του Νικολάου και το σπίτι της γιαγιάς του.

Καταγγέλουμε δημόσια την προσπάθεια τρομοκράτησής μας και την εισβολή της αστυνομίας στον χώρο εργασίας μας.

Καταγγέλουμε την προσπάθεια αναβάθμισης μιας σπασμένης τζαμαρίας σε «σοβαρό έγκλημα» για να παρουσιάσει η ΕΛ.ΑΣ. έργο.

Καλούμε όποιον σκέφτεται πραγματικά ελέυθερα και όποιον βαρέθηκε να βλέπει σ αυτή την πόλη τους αστυνομικούς να συμπεριφέρονται ως σερίφηδες στην άγρια δύση στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης, την Τετάρτη 2/12/09 για να συμπαρασταθούμε στον συνάδελφό μας Ηλία Νικολάου.

Εμείς θα είμαστε στο πλευρό του.

Οι συνάδελφοι του Ηλία Νικολάου

Θεσσαλονίκη

27/11/2009


από : athens.indymedia

Merry Κρίμας

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, αν το πήρατε χαμπάρι μέσα σ΄αυτή την υπαρξιακή μαστούρα που μας κρατάει ζωντανούς.


Έρχονται οι δεκαπέντε μέρες της ιλουστρασιόν ανίας, και της φωταγωγημένης θλίψης.

Καταφτάνουν οι κουραμπιέδες, τα μελομακάρονα, και το ψητό της μαμάς.
Εδώ χαιρόμαστε.


Μας αρέσουν τα Χριστούγεννα.
Η επανάληψη είναι βασική αρχή της μάθησης, και οι γιορτές ίδιες κι απαράλλαχτες από τότε που βγήκαμε από τη μάνα μας, μάς εκπαίδευσαν τόσο καλά, που είμαστε συνεπέστεροι στην προσμονή τους κι από αυτά ακόμα τα γκυ, που ήδη φυτρώσανε στα δάση.


Εντάξει, οι Κινέζοι είναι πιο έτοιμοι απ΄τον Ιούνιο, αλλά το εμπόριο είναι άλλο πράγμα.


Εμείς ως καταναλωτές κι όχι ως έμποροι, είμαστε καλυτερότεροι.
Το ζούμε αλλιώς το εορταστικό.
Άλλωστε, τα σάβανα δεν έχουν τσέπες, αλλά και να είχαν, ποιος μαλάκας θυμάται να πάρει λεφτά μαζί του όταν πεθαίνει;



Ωραία τα Χριστούγεννα, το ξαναλέω γιατί κοντεύω να το πιστέψω.



Πώς θα τα περάσω άραγε φέτος;
Ολόιδια, ή μια ίντσα αλλιώτικα;


Μόλις μου ήρθαν στο μυαλό τα περσινά.
Έβγαλε κάλους η γλώσσα μου απ΄τις ευχές, οι οποίες, προσοχή, επιστρέφονται όλες πίσω, που σημαίνει πως καλιάσαν και τα αυτιά μου.
Τι θέλω και τ΄ ανοίγω το ρημάδι;

Έκανα σχέδια για ρεβεγιόν, άσχετα που δεν πέτυχε κανένα, σε κάτι συναδέλφους καταλήξαμε, πιο ψόφιοι κι από μας που είχαμε βρωμίσει κιόλας.
Ανταλλάξαμε κάτι δώρα που ντρεπόντουσαν να βγουν απ΄το κουτί τους, μασαμπουκώσαμε μέχρι και τα τραπεζομάντιλα, ήπιαμε ως και το φρέον του ψυγείου, και καταλήξαμε τύφλα τα χαράματα σε κάποιο μπαρ, από το οποίο στο τέλος έφυγε ο καθένας μόνος του.
Δεν θυμόμασταν ποιος είναι ο διπλανός μας.


Ανήμερα των Χριστουγέννων, όσοι γυμνάζονται προσκύνησαν μπουζούκια, ενώ οι υπόλοιποι, οι λαπάδες, ψοφοσαπίσανε στην τηλεόραση και τα dvd.


Εγώ που ζω με έναν βροντόσαυρο τα τελευταία χρόνια, τον απόλαυσα στον καναπέ όλη μέρα, να παίζει άρπα στα νεύρα μου, τη μαλακία όλου του κόσμου.
Και να σκεφτεί κανείς πως κάποτε, ήταν ελαφάκι.


Είδαμε 3 βλακοταινίες, πλακωθήκαμε στο μπινελίκι για το ποιος θα πάει για τσιγάρα, έψησα μια γαλοπούλα που είχε θερμόμετρο στον κώλο αλλά δεν το βρήκαμε ποτέ, και έβαλα 2 πλυντήρια πιάτων, ένα για τη λάντζα, κι ένα για την παλιοζωή.
Τι δουλειά είχα κλεισμένη σε ένα σπίτι παρέα με τον βροντόσαυρο;
Και γιατί φέτος δεν πήγε για κυνήγι, παρά ψάχνει το κοπάδι που θα κάνουμε παρέα ρεβεγιόν;



Να γαμήσω μέσα, έχω επιθυμήσει τα Χριστούγεννα που έμενα με τη μάνα μου.
Έχω επιθυμήσει να κάνω την καβλάντα μου και μόνο την καβλάντα μου.


Γενικά είμαι άνθρωπος της καβλάντας, αλλά άργησα να το καταλάβω.
Εκτός κι αν είμαστε όλοι τα ίδια σκατά.


Όταν κάνεις ό,τι γουστάρεις, αναζητάς να σκλαβωθείς με έναν βροντόσαυρο, και όταν είσαι με τον βροντόσαυρο, αναζητάς την ελευθερία σου να τρέχεις στα οροπέδια ολομόναχος σαν λάμα, ή μπάμια, ή οτιδήποτε τέλος πάντων.



Και τώρα τι;


Περιμένω τα Χριστούγεννα για μια από τα ίδια;
Αδύνατον.


Βαριέμαι, δεν αντέχω αυτή τη ζαχαρένια έως κολλώδη ατμόσφαιρα, για άλλη μια χρονιά.
Δεν θέλω άλλες ευχές, έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν πιάνουνε.


Αυτή η μάνα, όταν μας έβγαζε από μέσα της, δεν είχε ούτε ένα πλάνο;
Πώς μας πετάς κυρά μου έτσι στον κόσμο;
Τα Χριστούγεννα τα σκέφτηκες καθόλου;
Χέστο το Πάσχα, κρατάει λίγο, πες εντάξει.


Έτσι μου 'ρχεται να απλώσω άμμο θαλάσσης στο σπίτι, να σκορπίσω κουβαδάκια και βατραχοπέδιλα τριγύρω, να βάλω μαγιό, και να το παίξω Αύγουστο.
Ας βάλει αν θέλει ο βροντόσαυρος παλτό.
Χέστηκα, αφού κι εκείνος δεν με βλέπει για ελαφάκι.


Όχι ότι μου λείπει ο Αύγουστος και το καλοκαίρι, αλλά μου τη δίνει η ατμόσφαιρα.
Για να γίνω σαφής, μου αρέσει το λαμπάκι κι η γιρλάντα, αλλά δεν με πιάνουν.


Το λαμπάκι δεν σε φτιάχνει αν δεν ντοπαριστείς πρώτα.
Ή θα πέσεις στη χημεία, ή στον έρωτα.


Εναλλακτικά, αν έχεις παιδί, θα πέσεις στην πρέζα του, δηλαδή τη χαρά του, με όλο αυτό το τζέρτζελο.


Αν μεταλλάχτηκες σε γαϊδούρα όπως εγώ, κι έχεις στενές σχέσεις με βροντόσαυρο, το λαμπάκι δεν σε φτιάχνει χωρίς τις προϋποθέσεις που ανέφερα.


Έρωτας μεταξύ βροντόσαυρου και γαϊδούρας δεν υφίσταται, θα κάνεις παιδί και θα βγει τέρας.
Αν δεν κάνετε παιδί όσο είστε ακόμη ελαφάκια, μετά είναι αργά.


Άρα, μένει μόνο η χημεία, και δεν εννοώ φυσικά τα drugs, αλλά τη ζύμωση που παράγει αλκοόλ.


Πόσο αλκοόλ να πιεις όμως, όταν ο κώλος σου κι ο κώλος του, θα ρίξουν θεμέλια στον καναπέ τόσες ημέρες;


Θα μου πεις, και γιατί να ρίξουν θεμέλια στον καναπέ; Ας βγουν έξω.


Κι έξω να βγουν, ο κώλος καρφωμένος στον καναπέ θα μείνει.
Με την έννοια, ότι θα είναι σαν να μη βγήκαν.


Βόδια πάνε, βόδια έρχονται.

Δυο ελαφάκια που μεταλλάχτηκαν σε γαϊδούρα και βροντόσαυρο, και ενίοτε επιδεικνύουν συμπεριφορά βοδιών.


Γαμώτο, θα ήθελα πολύ να βλέπω τον βροντόσαυρο ακόμη ως ελάφι, όπως προσπαθούν και τελικά πετυχαίνουν, πολλές άλλες γαϊδούρες.


Δεν γίνεται όμως.
Πάντα τα ελάφια μου τα βλέπω βροντόσαυρους όταν μεταλλάσσονται.


Δεν μπορώ το παραμύθι, ούτε αυτές τις μέρες.
Ειδικά αυτές τις μέρες.
Όχι άλλα ελαφάκια με τα σπίρτα!


από : tsaousa

Η Αστυνομία συγκαλύπτει τη ρατσιστική επίθεση στο Νέο Κόσμο

Δελτίο Τύπου

Η Αστυνομία συγκαλύπτει τη ρατσιστική επίθεση στο Νέο Κόσμο

Χτες το βράδυ, οργανωμένη ομάδα 40-50 κρανοφόρων επιτέθηκαν σε Άραβες μετανάστες που ζουν στα προσφυγικά του Νέου Κόσμου. Χτύπησαν μετανάστες (τέσσερις από αυτούς διακομίστηκαν στο νοσοκομείο), κατέστρεψαν αυτοκίνητα, λεηλάτησαν μαγαζιά Αράβων, λήστεψαν τις εισπράξεις της ημέρας. Για να μην υπάρξουν αμφιβολίες για το πολιτικό περιεχόμενο της επίθεσης, οι κρανοφόροι φασίστες φώναζαν: «Έξω οι ξένοι» και «φύγετε από την Ελλάδα».

Εξίσου εξοργιστική όμως με τη ρατσιστική επίθεση, ήταν και η στάση της Αστυνομίας. Παραθέτουμε απλά τις αστυνομικές ενέργειες:

1. Το περιπολικό που φτάνει στον τόπο της επίθεσης, παραμένει πέντε (5) ολόκληρα λεπτά και δεν προβαίνει σε κανενός είδους έρευνα. Οι αστυνομικοί μάλιστα αναρωτιούνται: «Μα τι μπορούμε να κάνουμε εμείς γι ‘αυτό το περιστατικό».

2. Η Αστυνομία σπεύσει να ανακοινώσει ότι στο «Νέο Κόσμο έγιναν συμπλοκές μεταξύ αλλοδαπών», παρά το ότι τα θύματα είχαν ήδη δώσει ακριβείς περιγραφές για το τι είχε συμβεί. Σειρά «έγκυρων» ΜΜΕ αναπαράγουν το οφθαλμοφανές ψεύδος.

3. Ομάδα 7 μεταναστών εγκλωβίζει δύο Έλληνες που, λόγω της συμπεριφοράς τους, θεωρήθηκε ότι έχουν σχέση με την επίθεση. Οι αστυνομικές δυνάμεις που σπεύδουν, δεν συλλαμβάνουν μόνο τους υπόπτους, αλλά και τους μετανάστες (!). Μεταφέρονται όλοι στο ΑΤ Κυψέλης.

4. Στην πρώτη μισή ώρα της κράτησης, οι αστυνομικοί διαβεβαιώνουν ότι «τα ελληνόπουλα δεν έχουν σχέση με την υπόθεση, έπαιζαν απλά μπάσκετ».

5. Ενώ η επίθεση έγινε στις 9:00 μμ, η υποτυπώδης προανάκριση από την Ασφάλεια ξεκινάει στις 2 το πρωί, και μόνο μετά τις έντονες διαμαρτυρίες εκπροσώπων του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών καθώς και της Κίνησης Απελάστε το Ρατσισμό που βρίσκονται έξω από το αστυνομικό τμήμα. Τελικά, προς τα ξημερώματα θα αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι προσαχθέντες.

Η ρατσιστική επίθεση στο Νέο Κόσμο δείχνει το φασιστικό παρακράτος όχι μόνο παραμένει σε πλήρη λειτουργία, αλλά και αισθάνεται απολύτως ασφαλές για να προβαίνει σε καταδρομικού τύπου επιχειρήσεις. Η χτεσινή στάση της Αστυνομίας (που την έχουμε ξαναδεί στον Άγιο Παντελεήμονα και αλλού) ενισχύει αυτό το αίσθημα ασφάλειας των παρακρατικών.

Είναι προφανές ότι το αντιρατσιστικό κίνημα δεν θα επιτρέψει στους φασίστες παρακρατικούς και τους αστυνομικούς-προστάτες τους να δηλητηριάσουν τις γειτονιές μας. Ντόπιοι και μετανάστες παλεύουμε μαζί για τα δικαιώματα μας.

Αθήνα, 24/11/09

Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

Η Επανασταση μιας Τηλεορασοπληκτης

Παντοτε θα θυμαμαι την ερημη τη μητερα να φωναζει ''Ο εγκεφαλος σου συντομα θα μετατραπει σε πουρε αν συνεχισεις να βλεπεις τηλεοραση!!''. Η φωνη της νομιζω θα με ακολουθει για παντα, και καθε φορα που τωρα πλεον πιανω στα χερια μου το φονικο τηλεκοντρολ, νομιζω οτι ειμαι υποψηφια πολτοποιημενη πατατα.


Περηφανα λοιπον ομολογω οτι τα περισσοτερα εγκεφαλικα κυτταρα του μεσου ανθρωπου,(δηλαδη και τα δικα μου)εχουν προ πολλου εγκαταλειψει την συνηθη θεση τους.Πανε αυτα εφυγαν, μας αφησαν χρονους.Ομως, μπορει μεν, μερικως να καταστραφηκαμε, αλλα μετα απο σχεδον 20 χρονια τηλεορασης, εχουμε μαθει και εκπληκτικα πραγματα.
Μαθαμε λοιπον, να μαγειρευουμε, να δικαζουμε, να εχουμε γνωμη επι παντος επι στητου,να κουτσομπολευουμε με στυλ, να κουτσομπολευουμε ανευ στυλ,να τραγουδαμε, να συγκατοικουμε,να μιλαμε σωστα,να ριχνουμε το επιπεδο οποτε μπορουμε ,να κανουμε τους εαυτους μας αξιολυπητους,να χορευουμε,να γελαμε ανευ λογου,να κρυφακουμε και να κρυφοκοιταζουμε!

Το 1989 οταν η ιδιωτικη τηλεοραση μπηκε στις ζωες μας, υποψιαζομαι, οτι μετα την πτωση του Βερολινου ηταν το συγκλονιστικοτερο συμβαν του ετους, για τους Ελληνες.Σου λεει απο τοτε βιωνουμε φαση αφασια.Πιο παλια( τοτε που η ΕΡΤ βασιλευε και βεβαια μονοπωλουσε το θεαμα) οι δρομοι αδειαζαν οταν παιζοταν ο Αγνωστος Πολεμος.Ε απο τοτε που ιδρυθηκαν ιδιωτικα καναλια, αυτο ητο καθημερινο θεαμα.Οι πωλησεις συσκευων τηλεορασης εκτοξευθηκαν στα υψη, και απο κει που 1 στουε 3 ειχε συσκευη στο σπιτι του,μετα το 1991 ειχε τουλαχιστον το 89%των ελληνικων νοικοκυριων.Τι και αν ο κυριος Darryl Zanuck, ειχε με στομφο δηλωσει εν ετη 1946 οτι ''Η τηλεόραση δεν έχει τη δυνατότητα να επιβιώσει σε καμιά αγορά πάνω από έξι μήνες. Οι άνθρωποι σύντομα θα βαρεθούν να κοιτούν ένα ξύλινο κουτί κάθε βράδυ'',οι ανθρωποι συνεχιζουν να κοιτουν ενα (πλεον) πλαστικο κουτι με τοση λατρεια, σαν να ηταν αγαπημενο προσωπο η δεσμιδα με χρηματα.Αν και για καποιους ειναι κυριολεκτικως μια χρηματοδεσμιδα, αυτο ομως ειναι αλλη(μεγαλη ιστορια).
Τα τελευταια λοιπον 20 χρονια, αποκτησαμε πολλα καναλια, που πλουτιζουν απο τις διαφημισεις που μας σερβιρουν, και μετα σαν σοδα για να τις χωνεψουμε, μας πλασαρουν προγραμματα, που αυτα κρινουν οτι θα μας αρεσουν.

Οσο καιρο παρακολου8ω τηλεοραση, εχω δει σημεια και τερατα.Ψεμματα, εχω δει πολλα τερατα, και κανα δυο σοβαρα σημεια .Συνηθισμενο το ματι ομως στο δεινο το θεαμα,ομολογω εγινα τερατολαγνα.Τωρα πια δε μπορω να κοιμηθω αμα δεν αποβλακω8ω κανα 2ωρακι μπροστα στο πιο διασημο ανα τον κοσμο''κουτι''.( Μετα ειναι το μαυρο κουτι),(στη τριτη θεση ειναι το κουτι της Πανδωρας),(και τα λοιπα)!Τα τερατα περιλαμβανουν, δεκαδες ριαλιτι, με διαφορους ταλαιπωρους πρωταγωνιστες, μεσημεριανες εκπομπες οι οποιες για ν'αποφυγουν το λουκετο, αλλαζουν ονομα κα8ε νεα σεζον, εκπομπες ποικιλου περιεχομενου,τις οποιες υποτι8εται οτι τις προτιμουν οι τηλε8εατες,πρωιναδικα με διαφορους σαχλους,καθημερινα ξεκατινιασματα στα δελτια ειδησεων,και κουτσομπολιο,κουτσομπολιο,α και κουτσομπολιο.
Διακοπτω την καταστροφολογια, για να αναφερω οτι πι8ανοτατα να υπαρχουν και εκπομπες η σειρες της προκοπης, οι οποιες για καποιον περιεργο λογο, διακοπτονται, εξ αιτιας καποιας σοβαρης πυρηνικης καταστροφης, η επειδη η θεαματικοτητα τους ειναι..πεσμενη!Απο αυτο το γεγονος και μονο καταλαβαινουμε οτι δε φταινε μαλλον για ολα τα καναλια, αλλα το μαλλον χαμηλου επιπεδου δειγμα-κοινο που λαμβανουν υπο οψιν!

Γερασα που λετε παιδια και μυαλο ουκ εβαλα.Αν ειμαι σπιτι απο το πρωι, θα δω ΠΡΩΙΝΗ ΕΚΠΟΜΠΗ,πιο μετα θα δω ΠΡΩΙΝΑΔΙΚΟ,μετα θα κουτσομπολεψω(μπερδευομαι ελαφρως διοτι οι επιλογες ειναι απειρες),αργοτερα θα δω ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ και παει λεγοντας.Μην ειν το συστημα που θελει να με καθηλωσει?Μην ειναι μια συνομμωσια των Αμερικανων?Μπα, δεν ειναι τιποτα απο ολα αυτα(απανταει η φωνη μεσα μου)εισαι απλως ΤΗΛΕΟΡΑΣΟΠΛΗΚΤΗ.Ναι ναι, εχω δηλαδη πληγει απο την τηλεοραση.Δεν ειμαι μοναχη ομως, ειμαστε πολλοι, ειμαστε μιλουνια!

Λυσεις για την κατρακυλα μας, δεν υπαρχουν πολλες.Ειμαστε δηλαδη αμετρητοι, και η group therapy, δεχεται πολυ λιγοτερα ατομα.Αρα τι κανουμε(?), μα αποτοξινωση μονοι μας βεβαιως.Σαμποταρουμε το ιδιο το συστημα που μεχρι χ8ες στηριζαμε.Δε λεω οτι θα δουμε αμεσως αποτελεσματα, αλλα σιγουρα θα βελτιωθει η ζωη μας.Θα ξεκολλησουμε τα μουτρα μας απο το γυαλι, θα αφαιρεσουμε τους εαυτους μας απο κρεβατια, καναπεδες και πολυθρονες,και θα ζησουμε πραγματικα!


....Vamos αδερφια, για την επανασταση του τηλεκοντρολ, μια επανασταση δυσκολη, σχεδον αδυνατη, ομως ισως εφικτη.20 χρονια ηταν πολλα, μπορουμε να αλλαξουμε σιγουρα αυτα που βλεπουμε.


από : Glenti

ΑΣ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΙΔΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ

«Έπρεπε να μας είχαν τσακίσει όταν ήμασταν λίγοι, όταν γίναμε πολλοί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα»

Βασιζόμενοι σε αυτή την φράση του ίδιου του Χίτλερ, μια ομάδα νέων μπλόγκερ αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε μια εκστρατεία ενάντια στον νεοφασισμό και τον ακροδεξιό χώρο όπως αυτός εκφράζεται μέσα από το ΛΑ.Ο.Σ και την Χρυσή Αυγή.

Για τους δεύτερους δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Δεν είναι παρά μια συμμορία μαχαιροβγαλτών, με αρκετές καταδίκες για επιθέσεις και δεκάδες άλλες για τις οποίες δεν λογοδότησαν ποτέ, αφού βρίσκονται υπό την κάλυψη της αστυνομίας και του επίσημου κράτους. Μιλάμε για υμνητές του Χίτλερ, των Ναζι και θιασώτες των «ολοκληρωτικών λύσεων».

Το ΛΑ.Ο.Σ είναι ένα μείγμα λαϊκισμού, κουτοπονηριάς, βλαχομπαροκ ελληνο-μαγκιάς κακώς εννοούμενης, και πάνω απ’ όλα εθνικισμού, ρατσισμού και ξενοφοβίας. Οι θέσεις τους είναι τόσο νεοφιλελεύθερες που θα έκαναν τον Φρίντμαν να χαμογελάει αυτάρεσκα, ενώ δείχνουν μια απίστευτη συμπάθεια προς πάσης φύσεως κατασταλτικό μηχανισμό, όπως οι μυστικές υπηρεσίες και η Ελληνική αστυνομία. Έτσι λοιπόν καλύπτουν πολιτικά κάθε περιστατικό κατά το οποίο παρουσιάζεται το αυταρχικό πρόσωπο της Ελληνικής Αστυνομίας.

Έτσι γεννώνται τα ακόλουθα ερωτήματα.

1ον) Είναι δυνατόν, στις σύγχρονες συνθήκες που αλλάζουν, να επιτρέψουμε θέσεις και απόψεις που μας καλούν να γυρίσουν στο παρελθόν;
2ον) Είναι δυνατόν αντί να προσπαθούμε να πάρουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι πλούτου που παράγουμε σαν εργαζόμενοι, να ακούμε αυτούς που μας θέλουν ανασφάλιστους, άνεργους και με μισθούς πείνας «για να πάει μπροστά η εθνική οικονομία»;;;
3ον) Είναι δυνατόν όταν στις δουλειές, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα με τους μετανάστες να ακούμε αυτούς που μας θέλουν χωρισμένους στο όνομα κάποιας «φυλετικής καθαρότητας»;;;

ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ

Έλληνες και ξένοι εργαζόμενοι, φοιτητές και μαθητές αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα. Ανασφάλεια, φτώχεια, υποβάθμιση της ζωής μας και πτυχία χωρίς αντίκρισμα. Από την άλλη ο προκλητικός πλούτος μιας ισχνής μειοψηφίας που μας θέλει χωρισμένους και αδύναμους, διασπείρει ένα σωρό ρατσιστικές και εθνικιστικές θέσεις.

«United we stand, divided we fall”
λέει ένα παλιό αγγλικό σύνθημα και έχει απόλυτο δίκιο.

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΣΥΝΤΑΧΤΕΊΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΣΕ ΑΥΤΗ
ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟ
ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΟΛΗΨΙΑ, ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ.


ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ:
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ:
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟ ΜΑΣ
ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΕΣ ΟΠΩΣ ΤΩΡΑΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ
ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΙ, «ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΟΙ» Ή «ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΙ».



ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΛΑ.Ο.Σ. ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!
ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!
0% ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ
100% ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!!!


ΣΥΝΤΑΚΤΕΣ
faoust21 (http://www.youtube.com/user/faoust21)
AllikosSatyros

(Παρακαλείστε όλοι όσοι συμφωνείτε με το πιο πάνω κείμενο να το αναδημοσιεύσετε σε blogs, forums, You Tube channels κι όπου αλλού γίνεται)

Αναφορικά με την σύλληψη των αναρχικών Χρήστου Στρατηγόπουλου και Alfredo Maria Bonanno

Την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου γίνεται ληστεία στην Τράπεζα Πειραιώς στα Τρίκαλα. Μετά από λίγο χρονικό διάστημα ανακοινώνεται πως συνελήφθη ο ληστής και ο συνεργός του. Πρόκειται για τους αναρχικούς Χρήστο Στρατηγόπουλο 46 ετών και Αλφρέντο Μαρία Μπονάνο 73 ετών. Η γνωστοποίηση των ονομάτων τους κινητοποιεί την αντιτρομοκρατική που σπεύδει να τους ανακρίνει.

Ο Μπονάνο είναι γνωστός για τις θεωρητικές απόψεις του που «κατατάσσονται» στον «εξεγερτικό αναρχισμό», έχει διωχθεί κατά το παρελθόν από το Ιταλικό κράτος για τις δημοσιοποιημένες απόψεις του σχετικά με την ένοπλη βία και συγκεκριμένα το 1977 για το βιβλίο του Joya Armata. Συμμετείχε στην ομάδα που εξέδιδε το περιοδικό Anarchismo και έχει συγγράψει αρκετά βιβλία αναρχικού περιεχομένου.

Στις 2 Οκτωβρίου του 1989 καταδικάζεται σε 68 μήνες φυλακή για τη ληστεία κοσμηματοπωλείου στην Μπέργκαμο της Βορείου Ιταλίας, που έγινε στις 2 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους. Κινητοποιήσεις αλληλεγγύης είχαν γίνει σε πολλές πόλεις της Ιταλίας, σε Βιέννη, Παρίσι, Καναδά, Σουηδία και Ελλάδα. Μαζί του καταδικάστηκε και ο Γ. Στάζι σε ποινή 54 μηνών.

Ο Χρήστος Στρατηγόπουλος είναι γνωστός για την αναρχική και κοινωνική του δράση. Στις 19 Σεπτεμβρίου του 1994, συλλαμβάνεται μαζί με τους αναρχικούς Antonio Budini, Jean Weir, Carlo Tesseri, και Βαγγελιώ Τζιούτζια κοντά στο Rovereto. Κατηγορείται μαζί με τους υπόλοιπους για μία ένοπλη ληστεία στην Αγροτική Τράπεζα του Serravalle, στην Ιταλία.

Στις 30 Σεπτεμβρίου γίνεται η προκαταρκτική δίκη των πέντε αναρχικών στο δικαστήριο του Rovereto. Επιβάλλονται τρεις ποινές πενταετούς κάθειρξης (Antonio, Χρήστος, Jean), μια εξαετούς (για τον Carlo, ο οποίος έχει κατηγορηθεί ξανά για ληστεία) και αθωώνεται η Βαγγελιώ Τζιούτζια.

Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1996. Ο ανώτατος δικαστικός Claudio D’Angelo (ειδικός σε προανακριτικές έρευνες), υπογράφει 29 εντάλματα σύλληψης εναντίον αναρχικών, κατόπιν αίτησης των εισαγγελέων Antonio Marini και Franco Ionta. Κατηγορούνται, μαζί με 39 άλλους ανθρώπους, για συμμετοχή σε μια «ένοπλη παράνομη οργάνωση», καθώς επίσης για συνομωσία, φόνο, ληστείες, βομβιστικές επιθέσεις, απαγωγές κλπ κλπ. Ο Marini της δίνει το όνομα: O.R.A.I. (που υποτίθεται πως σημαίνει «επαναστατική αναρχική εξεγερσιακή οργάνωση») και έναν ηγέτη, τον Alfredo Maria Bonanno.

Το 1997 ξανατίθεται σε εφαρμογή η δίωξη του εισαγγελέα Marini.

Στις 25 Οκτωβρίου αποφυλακίζονται από τη φυλακή της Rebibbia λόγω «κακοδικίας» η Emma Sassosi και ο Alfredo Bonanno, που μαζί με άλλους αναρχικούς που κατηγορούνται από τους Marini και Ionta, κρατούνταν παράνομα και δεν ανακρίθηκαν εντός πέντε ημερών από τον ανώτατο εισαγγελέα D’Angelo.

Την 1 Φεβρουαρίου του 2003 στη δίκη μαζί με άλλους αναρχικούς, μετά από την δίωξη που είχε ασκήσει ο εισαγγελέας Marini, ο Alfredo Maria Bonanno καταδικάζεται σε 6 χρόνια συν 2.000 ευρώ πρόστιμο (σε πρώτο βαθμό είχε καταδικαστεί σε 3 χρόνια κι 6 μήνες). Αποφυλακίζεται για λόγους υγείας το 2006 και τίθεται σε κατ’ οίκον περιορισμό.

Ο Bonanno από τις αρχές του1990 έχει έρθει αρκετές φορές στην Ελλάδα σε εκδηλώσεις αναρχικών και αντιεξουσιαστών. Τελευταία είχε έρθει τον Μάρτιο του 2009, όπου πραγματοποιήθηκαν εκδηλώσεις στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις με αφορμή την έκδοση στα ελληνικά του βιβλίου του «Κυριαρχία και εξέγερση στην μεταβιομηχανική κοινωνία».

ΑΠΟ: http://anarchypress.wordpress.com/

The Big Facebook is watching you!

Φακελωνόμαστε! Μας φακελώνουν, τους αφήνουμε να μας φακελώσουν, μας φακελώνουν έμμεσα, άμεσα, αμέσως!

Με την έκρηξη του web2.0 και των social networks όλοι μας θέλουμε να είμαστε μέλη ενός group και να έχουμε φίλους/ες και γνωστούς. Μοιραζόμαστε με 1000άδες κόσμο φωτογραφίες, αισθήματα, γνώμες, video, προσωπικές στιγμές, events που θα πάμε, προτιμήσεις και άλλα πολλά. Χρησιμοποιούμε σαν email client το Gmail που ξέρουμε οτι σαρώνει το mail box μας και οτι το χρησιμοποιεί για εμπορικούς σκοπούς!

Αποτέλεσμα αυτού είναι οι «έξυπνες μηχανές» να μας σερβίρουν στοχευμένες διαφημίσεις βάσει της ηλικίας μας, φύλου, εκπαίδευσης μουσικών προτιμήσεων, κτλ
Τουλάχιστον αυτό που δεν μοιραζόμασταν, τουλάχιστον. ανοιχτά , ήταν οι πολιτικές μας πεποιθήσεις… πως είπατε; Πάει και αυτό; Μα πως;




Μέχρι τώρα (15/9/2009, 01:49) 99.729 φίλοι μας, χρήστες του Facebook έχουν ήδη ψηφίσει στην online ψηφοφορία για τις Εθνικές Εκλογές 2009 (http://apps.facebook.com/elections_gr/). Περίπου 100.000 χρήστες δηλαδή έχουν εκφράσει ήδη τις προτιμήσεις τους για το ποια θα είναι η νέα κυβέρνηση, αλλά και για το ποια άλλα κόμματα θα πλαισιώσουν την Νέα Βουλή. Ε, οκ δεν είναι κακό αυτό, θα πουν μερικοί!

Σκεφτείτε αυτό όμως. Για κάθε application του Facebook, ο developer μπορεί να επιλέξει να εμφανίσει στους υπόλοιπους χρήστες τα αποτελέσματα του κάθε poll, αλλά και το ποιος έχει ψηφίσει τι. Από τη στιγμή που για να χρησιμοποιήσεις το app πρέπει να το βάλεις στο profile σου, αυτό σημαίνει οτι πρέπει να είσαι sign-in. Με λίγα λόγια ο developer ξέρει τι έχεις επιλέξει, αλλά για λόγους «διαφάνειας και εμπιστευτικότητας» δεν δημοσιοποιεί τα στοιχεία αυτά, αλλά περιορίζεται στο να αναφέρει: “Η εφαρμογή δεν αποθηκεύει κανένα προσωπικό σας στοιχείο και η ψήφος καταχωρείται ανώνυμα”, αλλά αυτό που λένε, 1ον δεν μας αναφέρει πως το κάνουν, 2ον πως το διασφαλίζουν και 3ον δεν έχουν κάπου ένα disclaimer για να είναι και αυτοί καλυμμένοι. Προφανώς δεν το έχουν βέβαια, γιατί ξέρουν ότι αυτά που λένε δεν ισχύουν.






Ενδεικτικό του ότι συλλέγουν πληροφορίες είναι ότι κάτω από την επιλογή του κόμματος υπάρχουν στατιστικά φύλου και ηλικίας όσων έχουν ψηφίσει μέχρι τώρα. Με άλλα λόγια είναι 1000% σίγουρο ότι η ομάδα grix (αμφιβόλου προέλευσης και σκοπών) συλλέγει τα δεδομένα. Ξέρει για κάθε έναν από τους 100.000 «ψηφιακούς ψηφοφόρους» τι έχει ψηφίσει και φυσικά μπορεί να τα χρησιμοποιήσει για ιδίους σκοπούς.

Φυσικά είναι πιθανό η ομάδα grix να μην χρησιμοποιήσει ποτέ αυτά τα δεδομένα, αλλά όταν έχεις το μέλι στα χείλη σου, δεν θα το γευθείς; Και εν πάσι περιπτώσει ποια είναι αυτοί οι grix που ούτε site έχουν, ούτε καν στο google τους βρίσκεις (και σαν email έχουν το grixteam@gmail.com οπότε τρέχα γύρευε);

Πόσο άραγε αθώες είναι οι προθέσεις κάποιων που προσπαθούν στον βωμό των νέων τεχνολογιών να διεισδύουν έμμεσα στα πολύ προσωπικά μας δεδομένα; Σε κάθε περίπτωση όλοι αυτοί οι 100.000 δεν καταλαβαίνουν τι κάνουν; Κανένας δεν είναι υποψιασμένος ότι πίσω από όλα αυτά ίσως να κάποια εταιρεία χειραγώγησης και εκμετάλλευσης των προσωπικών αυτών πεποιθήσεων;

Προσοχή λοιπόν… the Big Facebook is watching you!

Θοδωρής Ποτούρογλου

Η Διεθνής...εν έτη 2009 και τα βλέπω όλα κόκκινααα

Και ενώ ο προεκλογικός πυρετός φουντώνει και οι αλλαγές - εξαγγελίες εκφυλίζονται σε nanoseconds, υπάρχουν πάντα σταθερές αξίες....κόκκινες....

Το συμπαθητικό για κάποιους Κ.Κ.Ε, έχει στρογγυλοκαθίσει και αναπαυτεί κάπου ανάμεσα στην 3η και 4η θέση και από εκεί μας διαλαλεί τους λόγους για να το ψηφίσουμε ή και για το αντίθετο, διότι προσωπικά, καθόλου δεν με έχει πείσει ότι θέλει να κυβερνήσει. Ίσως φταίει η τελευταία συγκυβερνητική του εμπειρία με τη Ν.Δ (για να μην ξεχνιόμαστε παίδες)...μην τους αδικείς...αυτοί ήσαν κοινοί θνητοί με πρωθυπουργό βρικόλακα (βλ. τυχερό-Μητσοτάκη)...

Το Κ.Κ.Ε, λοιπόν, θα δώσει 1.400 ευρουλάκια στον πιο χαμηλόμισθο εργάτη, γιατί οι υπόλοιποι στην μπάντα τα είχαν και απλά δεν πρόλαβαν να περάσουν το ΦΕΚ...αλλά μην προτρέχετε, αυτό θα γίνει μόνο αν περνά ο ενδιαφερόμενος, ανά εβδομάδα να δίνει συντροφικούς χαιρετισμούς στον Περισσό (τα τοπικά γραφεία δεν πιάνονται...αν θες να κάνεις κάτι, κάνε το σωστά), αν γίνει συνδρομητής στο σχετικό κανάλι και στο ριζοσπάστη, ...

...φορά κόκκινο γαρύφαλλο στο πέτο, κομμένο από κήπο, γιατί αν το αγοράζεις στηρίζεις τον καπιταλισμό, τους μεσάζοντες, το βρώμικο χρήμα των εισαγωγέων που λεηλατούν την ελληνική ύπαιθρο, στηρίζοντας ένα μαύρο ισοζύγιο πληρωμών για την οικονομία του τόπου....και πάει λέγοντας (το ανωτέρω σκεπτικό πάει με όλα σαν την κόκα κόλα, αλλά προς θεού μην φέρετε στα χείλια το πιοτό του σατανά, με την Αλέκα πρωθυπουργό θα έχετε διόλου ευκαταφρόνητο πρόστιμο στο τσεπάκι σας...και κλάφτε τη χιλιοτετρακοσσάρα).

Επίσης, θα πρέπει να γεμίσει (βλ. ενδιαφερόμενος) τις βιβλιοθήκες του με τα άπαντα του Στάλιν, του Λένιν (μην πει κανένας, όμως, ότι είναι λενινιστής γιατί αυτό παραπέμπει στο μ-λ Κ.Κ.Ε. και επιφέρει άλλο μπιλιετάκι) και να πετάξει στην πυρά έργα του Τρότσκυ και άλλων αχρείων που καπηλεύτηκαν την ένδοξη αριστερά μαζί και τα cds του Σπανουδάκη για άγνωστη προς στιγμήν αιτία, ίσως επειδή φορά αυτό το ντεμοντέ καρφιτσάκι. Ακόμα, να κορνιζάρει την Αγ. Πετρούπολη, ...

...να βάλει συντριβανάκι με άγαλμα του Λένιν ή Στάλιν (free

choice) στον κήπο του το οποίο θα καθαρίζει ανά τριήμερο από κουτσουλιές και λοιπές βρωμιές και να πίνει, ωσάν βάλσαμο, βότκα κάθε πρωί (τα αλκοτέστ θα πάρουν άλλη αξία...βέβαια).

Τέλος, να σταθεί έξω από τον Περισσό και να πει τρεις φορές "Απεταξάμην τα ξυραφάκια, τα φλούο χρώματα, τις ανταύγειες" και για κάποια επίσης άγνωστη αιτία συνακολούθως, Αλέκα μου, "Ι love iphone and ΠΑΟ 13" (ατάκα πασπαρτού και για τα 2 φύλα).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1: Από τη χορήγηση αυτού του μισθού-τρέλα αποκλείονται όσοι γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια έτους που λήγει σε 6 μετά το 1946 (βλ. Βάρκιζα), πήραν αμερικανική βίζα τα τελευταία χρόνια, μίλησαν άσχημα για την περεστρόικα σε κοινό άνω των 3 ατόμων, ήπιαν ουίσκι ή έφαγαν σε Mc Donalds, χόρεψαν το New York-New York του Σινάτρα και αποκοιμήθηκαν βλέποντας Sex and the City.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2: Εννοείται ότι όλοι μαζί θα αναδασώσουμε, θα αναστηλώσουμε την οικονομία με εσωστρέφεια στην παραγωγή, θα καθαρίσουμε τις θάλασσες, θα σώσουμε ψάρια, φώκιες, χελώνες, λύκους κλπ, θα κάνουμε το τσάμπα τρόπο ζωής και θα καταλήξουμε να είμαστε παράδειγμα προς αποφυγή....με συγχωρείτε, προς μίμηση εννοούσα!!!!!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 3: Δώρο dvd με 17 ώρες μπαλέτα Κίρωφ και Μπολσόι για όσους δε σταυρώσουν το ψηφοδέλτιο του κόμαατος την 4η Οκτώβρίου!!!!!!

Βρε Αλέκα, βρε Αλέκα...όλο αυτό μου κάνει..."πήρα κόκκινα γυαλιά κι όλα γύρω σινεμά τα βλέπω".....

Θα ακολουθήσει συνέχεια, τον πολυκομματισμό μου μέσα…πιάστηκα να γράφω.

Από την 11η Σεπτέμβρη στην 4η Οκτωβρίου

11/09/2009....Οκτώ χρόνια μετά το χτύπημα στους δίδυμους πύργους, ο Μπ. Ομπάμα απέτισε φόρο τιμής στους θανόντες. Συγκεκριμένα, σε τελετή μνήμης δήλωσε: «Τα χρόνια που περνούν, δεν μπορούν να απαλύνουν τον πόνο που προκάλεσαν οι επιθέσεις» (ο ίδιος καθημερινά πονάει μεταξύ 9:00-9:15 κάθε πρωί, πλην Κυριακής όπου και ο Κύριος αναπαύτηκε).

Δήλωσε ότι οι ΗΠΑ στάθηκαν ενωμένες μετά τις επιθέσεις του ’01, «ενωμένες όχι μόνο εξαιτίας της θλίψης μας, αλλά και της απόφασής μας να σταθούμε δίπλα στη χώρα που αγαπάμε» (γι΄ αυτό και ουδέποτε είχαν αποχή σε εκλογές και λοιπά κοινά έκτοτε...αλλά ας μην κατακρίνεται η ειλικρίνεια...ακριβώς αυτό κάνουν...στέκονται παραδίπλα).

Τέλος, τήρησε ενός λεπτού σιγή στο Λευκό Οίκο, στις 08:46 (local time), ώρα που το πρώτο αεροσκάφος προσέκρουε στον Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου της Ν. Υόρκης (είναι ρομαντικός πως να το κάνουμε;;; δλδ. είχε στηθεί με το ρολόι ανα χείρας και την κρίσιμη ώρα έδωσε σύρμα να το βουλώσουν άπαντες;;;...και κυρίως ήταν σίγουρος ότι το ρολόι δεν έχανε κανένα λεπτό;;;)

Και ενώ όλα αυτά λαμβάνουν χώρα, στην Ελλαδίτσα ανατέλλει η ελπίς....έρχεται το ΠΑ.ΣΟ.Κ, που δεν είναι κόμμα, αλλά "κίνημα"...κίνημα αναγέννησης και ανανέωσης που θα φέρει εκπτώσεις όλες τις εποχές στα επώνυμα παπούτσια, δωρεάν φωτοαποτρίχωση με 4 χρόνια εγγύηση σε όποιον περνά από τη Χ. Τρικούπη, φρέσκα λαχανικά που κόβονται μόνα τους για τις νοικοκυρές, freddo cappuccino χτυπημένο με σιρόπι γλυκόζης και όχι με κοινή ζάχαρη για τους χαλαρούς και απαιτητικούς,…

…έκδοση 54.174 του playstation για τους φανατικούς, τσιγάρα που χαρίζουν καθαρή αναπνοή για τους αμετανόητους, ποτά που ρίχνουν τα επίπεδα αλκοόλ στο αίμα, αυτοκίνητα που βγάζουν φτερά για να μην περιμένουν οι ανυπόμονοι πίσω από σκουπιδιάρικα, γλυκά που γιατρεύουν το ζαχαροδιαβήτη, οικονομικά κίνητρα για τους δημοσιοϋπαλλήλους που λύνουν sudocu και σταυρόλεξα εν ώρα εργασίας γιατί κατά βάθος ακονίζουν το μυαλό αλλά και επιπλέον bonus για αυτούς που επιλέγουν την ταπεινή αθλητική εφημερίδα (είναι ποδηλάτης ο πρόεδρος),…

…comics αντί για βιβλία στα σχολεία γιατί το γέλιο δίνει μακροζωία, δωρεάν τυρόπιτα και καφέ στους φοιτητές που προσέρχονται στις διαλέξεις (τι πειράζει αν ιδιωτικοποιηθούν βρε αδερφέ...;;;...4 χρόνια επί 4 ευρώ του πρωινού έχεις βγάλει τα λεφτά σου), δώρο πρώτο τραπέζι πίστα στα μπουζούκια για τους επιχειρηματίες που "ξέχασαν" να ασφαλίσουν το προσωπικό τους, πακέτα χαρτομάντηλα ή και κωλόχαρτο καπιτονέ, παρακαλώ, για το προσωπικό που τελικά δεν ασφαλίστηκε, …

…GPS στα αδέσποτα για να εντοπίζουν το θύμα που του πέφτει το παριζάκι από το τοστ, bottox και λασποθεραπείες στα ΚΑΠΗ με παράλληλη κατάργηση των ιαματικών λουτρών (tre's banales), θάλασσα που ζεσταίνεται αυτόματα την 1η Μάη για να ξεκινάμε νωρίς τα μπάνια και τις επισκέψεις στα beach bars (...καλέ ποια απεργία;;;), δωρεάν κεριά με μυρωδιές κέδρου, βανίλιας-ορχιδέας και εσπεριδοειδών για να μη μας τρομάζουν οι αυξήσεις των τιμολογίων της ΔΕΗ, …

…νερό evian και ας πάει στα κομμάτια η ΕΥΑΘ, ανταύγειες που γυαλίζουν με τον ήλιο και μαλλιά που φουσκώνουν και δε φριζάρουν με την υγρασία, περίοδο άνευ πόνου, φυσικά, μόνο 2 φορές το χρόνο και όποτε το επιθυμήσει έκαστη, μήτρα στους ομοφυλόφιλους που απεγνωσμένα θέλουν να τεκνοποιήσουν, γάμους κάθε είδους ακόμα και με το αγαπημένο σας φυτό ή οικόσιτο (σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει), ομάδες αστυνομίας που θα είναι δίπλα σου την κρίσιμη στιγμή που σου σπάει το τακούνι ή δε βρίσκεις ταξί να πας σπίτι σου, για να σε μεταφέρουν, …

…δωρεάν ταξίδι σε προορισμό της αρεσκείας σου αν ανακυκλώνεις 3-6 φορές το χρόνο (διαλέξτε Σεϋχέλλες γιατί σε 20 χρόνια θα καλυφθούν από νερό και ποιος ξέρει τι κυβέρνηση θα έχουμε τότε;;;), τηλεκατευθυνόμενες μολότωφ στους αντιεξουσιαστές (αλλά ποιος θα τις χρειάζεται με τόσα καλά) αλλά και υπερμεγέθη λοστάρια στους φασίστες, από ειδικό υλικό ελαφρύ και εύχρηστο, που μετατρέπονται σε δονητές τις δύσκολες μοναχικές ώρες (μόνο αυτοί ξέρουν τι Γολγοθά περνούν από τότε που άλλαξαν οι ταυτότητες)....

…ξέχασα το μουσακά και την καρμπονάρα που χαρίζουν σμιλευμένους γλουτούς, την τηλεόραση που αλλάζει σε απαλό μουσικό κανάλι όταν αποκοιμιέσαι μπροστά της, σήμα στα κινητά ακόμα και στην εκατοστή υπόγα του μετρό, κουστούμια που μετατρέπονται σε χαλαρά τζινάκια με το χτύπημα αποχώρησης στην κάρτα, πιστωτικές που όσο αγοράζεις (τα ήδη πάμφθηνα) μειώνεται το χρέος, μεζονέτες για όλους (αφού κάηκαν τα δάση επί Ν.Δ ας έχουμε και μια χαρά), πράσινες στέγες στα παραπήγματα των σεισμόπληκτων.....και πάνω απ' όλα λεύκανση οδοντοστοιχίας για όσους πίστεψαν ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ θα έχει αυτοδυναμία από την πρώτη Κυριακή.

Αυτά για τώρα….προσεχώς θα διαφημίσω και τους υπόλοιπους…το έχω πάρει ζεστά το θέμα….stay tuned !!!!