ΑΡΧΕΙΟ ΑΝΑΡΧΟΝ ΚΑΙ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ

Εγγυημένη εξαπάτηση και λήστευση των εργαζόμενων και μακρόχρονη κακοδιαχείριση από πεπειραμένα πολιτικά τζάκια...

Alexandre Marius JACOB

Από τις 8 ως τις 22 Μαρτίου του 1905, διεξήχθη η δίκη των «Εργατών της Νύχτας», που βρίσκονταν φυλακισμένοι από το 1903, στην Amiens της Γαλλίας. Η προφυλάκισή τους ήταν και το τέλος 3 ετών δράσης με πάνω από 150 διαρρήξεις πολυτελών κατοικιών, ξενοδοχείων, πύργων και εκκλησιών. Οι Εργάτες της Νύχτας αποτελούνταν από τον Alexander Jacob και τη σύντροφό Rose Roux, την μητέρα του Marie Berthou, και λίγες δεκάδες άλλους συντρόφους. Κίνητρό τους ήταν ένα σαφές μίσος για τα «κοινωνικά παράσιτα» και ολόκληρο τον παλιό κόσμο, όπως αποκρυσταλλώθηκε και σε μια διάρρηξη στον καθεδρικό ναό της Τουρ, μετά την οποία έγραψαν στον τοίχο: «Ω παντοδύναμε Θεέ, βρες αν μπορείς τους κλέφτες σου!»

Η απολογία του Jacob

“Αφέντες”:

Τώρα ξέρετε ποιος είμαι: ένας εξεγερμένος, που ζει από τους καρπούς των ληστειών του. Επιπλέον: έχω πυρπολήσει ξενοδοχεία κι έχω υπερασπιστεί την ελευθερία μου απέναντι στους πράκτορες της Εξουσίας. Θέτω ενώπιον της εξέτασής σας ολόκληρη την ύπαρξή μου στον αγώνα. Την θέτω στην νοημοσύνη σας, σαν ένα πρόβλημα μαθηματικών. Δεν αναγνωρίζω σε κανέναν το δικαίωμα να με κρίνει, και δε ζητώ συγχώρεση ούτε συμπάθεια. Δε ζητώ τίποτα από αυτούς που σιχαίνομαι και μισώ. Είστε οι νικητές, οι κυρίαρχοι! Κάντε ότι νομίζετε με εμένα, στείλτε με στη φυλακή, στα κάτεργα, δεν μου καίγεται καρφί! Αλλά πριν αποχωριστούμε, επιτρέψτε μου να σας πω λίγα τελευταία λόγια.

Με φυλακίσατε, κατ αρχήν, γιατί είμαι κλέφτης, δε θα ήταν λοιπόν άχρηστο να προσδιορίσουμε τι ακριβώς είναι ένας κλέφτης.

Κατά την άποψή μου, η κλοπή είναι η αναγκαιότητα να παίρνει ο κάθε άνθρωπος αυτό που χρειάζεται. Αναγκαιότητα που εκδηλώνεται στο κάθε τι και στα πάντα: από τα αστέρια που γεννιούνται και πεθαίνουν, όπως και οι άνθρωποι, στα έντομα που κινούνται στον αέρα, τόσο μικρά, τόσο ελάχιστα που τα μάτια μας με δυσκολία τα διακρίνουν. Η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο από μια διαδοχή ληστειών και σφαγών. Τα φυτά, τα ζώα, όλα κατασπαράσσουν το ένα το άλλο για να επιβιώσουν. Το καθένα γεννιέται μόνο και μόνο για να θρέψει το άλλο. Σε αντίθεση με το «υψηλό επίπεδο του πολιτισμού μας», παρά την τελειότητά μας, οι άνθρωποι δεν αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα αυτό, τουλάχιστον μέχρι να πεθάνουν. Σκοτώνουν τα φυτά και τα ζώα για να τραφούν εις βάρος τους. Είναι οι αδιαφιλονίκητοι άρχοντες του ζωικού βασιλείου.

Εκτός από τα απαραίτητα για τη διατροφή τους, οι άνθρωποι χρειάζεται να τραφούν και με αέρα, νερό, φως. Τώρα, έχει δει ποτέ κανείς δυο ανθρώπους να λογομαχούν, και να σφάζονται για τα αγαθά αυτά; Όχι απ όσο ξέρω (Σ.τ.μ: οι πόλεμοι για το νερό είναι μεταγενέστερο σύμπτωμα του πολιτισμού μας ). Κι όμως αυτά είναι τα πολυτιμότερα αγαθά, χωρίς τα οποία η ανθρωπότητα δεν μπορεί να επιβιώσει. Μπορούμε να αντέξουμε μερικές μέρες χωρίς να καταναλώσουμε τα αγαθά για τα οποία γινόμαστε σκλάβοι. Ισχύει όμως το ίδιο και για τον αέρα; Ούτε για 15 λεπτά. Το νερό είναι τα ? του ανθρώπινου οργανισμού, και είναι απαραίτητο για μας, αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ελαστικότητα των ιστών μας. Χωρίς θερμότητα, χωρίς το φως του ηλίου, η ζωή θα ήταν αδύνατη.

Λοιπόν, ο καθένας και όλοι, παίρνουν, κλέβουν αυτά τα αγαθά. Λέγεται μήπως αυτό έγκλημα; Είναι ποινικά κολάσιμο; Σίγουρα όχι! Τότε γιατί επιφυλάσσουμε αυτή τη λέξη στα υπόλοιπα; Γιατί γι αυτά είναι απαραίτητο να δαπανήσουμε ενέργεια, μια σαφή ποσότητα εργασίας. Όμως η εργασία είναι αυτό που επιτελεί μια κοινωνία, δηλαδή η συμμετοχή όλων των ατόμων στη δημιουργία, με τον λιγότερο θεμιτό μόχθο, της περισσότερης δυνατής ευτυχίας. Ταιριάζει αυτή η περιγραφή στη σημερινή κατάσταση; Βασίζονται οι θεσμοί σας στη λογική; Η αλήθεια είναι το ακριβώς αντίθετο. Όσο περισσότερο δουλεύει ένας άνθρωπος, τόσο λιγότερα κερδίζει, όσο λιγότερα παράγει, τόσο περισσότερο επωφελείται. Οπότε η αρετή δεν είναι το ζητούμενο. Αυτό που μετράει είναι η εξουσία που αποκτούν οι πιο αδίστακτοι κι έπειτα πασχίζουν να νομιμοποιήσουν την κλοπή τους. Από την κορυφή ως τον πάτο της κοινωνικής ιεραρχίας δεν υπάρχει τίποτα παρά πονηριά στην μια μεριά και ηλιθιότητα στην άλλη. Οπότε, πως τολμάτε να ζητάτε από έναν που γνωρίζει τις αλήθειες αυτές να σεβαστεί μια τέτοια τάξη πραγμάτων; Ένας οινοπώλης ή ένας νταβατζής πλουτίζουν ενώσω ένας ιδιοφυής άνθρωπος πεθαίνει εξαθλιωμένος σε ένα νοσοκομειακό κρεβάτι. Ο φούρναρης που ζυμώνει ψωμί όλη μέρα, μετά βίας μπορεί να αγοράσει ένα καρβέλι. Ο υποδηματοποιός που φτιάχνει χιλιάδες παπούτσια περπατάει ξυπόλητος. Η μοδίστρα που ράβει τόνους από ρούχα, δεν έχει να φορέσει, να κρύψει τη γύμνια της. Ο χτίστης που χτίζει πύργους και παλάτια δεν μπορεί να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα στην τρύπα που ζει. Αυτοί που παράγουν τα πάντα δεν έχουν τίποτα, κι αυτοί που δεν παράγουν τίποτα έχουν τα πάντα.

Μια τέτοια τάξη πραγμάτων δεν μπορεί παρά να παράγει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις εργαζόμενες τάξεις και τις ιδιοκτήτριες τάξεις, δηλαδή τις αδρανείς τάξεις. Εκεί είναι που γεννιέται ο αγώνας. Εκεί είναι που οι καρδιές των ανθρώπων γεμίζουν με μίσος.

Εσείς, ορίζετε έναν άνθρωπο «κλέφτη και κακοποιό», τον υποβάλλεται στις συνέπειες του νόμου, χωρίς να αναρωτιέστε ποτέ αν θα μπορούσε να γίνει κάτι άλλο. Όμως εγώ, που δεν είμαι ούτε ενοικιαστής ούτε ιδιοκτήτης, που δεν είναι παρά ένας άνδρας που έχει στη διάθεσή του μόνο τα χέρια και το μυαλό του για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, έπρεπε να πράξω αλλιώς. Η κοινωνία μου άφησε τρεις μονάχα τρόπους πιθανής επιβίωσης: τη δουλειά, την επαιτεία και την κλοπή. Η δουλειά, μακράν από το να μου είναι αντιπαθής, μου είναι αρκετά ευχάριστη. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς εργασία-οι μύες και το μυαλό του έχουν ένα κάποιο ποσό ενέργειας που πρέπει να βρει τη χρήση του. Αυτό που με αηδίαζε ήταν ότι έπρεπε να χύνω τον ιδρώτα και το αίμα μου για μερικά ελεεινά ψίχουλα μισθού, και να δημιουργώ μεγαλύτερα κέρδη που θα μου τα αρνούνταν. Με λίγα λόγια, με αηδιάζει να δίνω τον εαυτό μου στην εκπόρνευση της εργασίας. Η επαιτεία είναι υποτιμητική, είναι η άρνηση κάθε αξιοπρέπειας. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να χαρεί τη ζωή του.

Δεν ικετεύεις για το δικαίωμα στη ζωή, το παίρνεις.

Η κλοπή είναι η αποκατάσταση, η απ-αλλοτρίωση της ιδιοκτησίας. Αντί να κλειστώ σ ένα εργοστάσιο που να μοιάζει με φυλακή, αντί να παρακαλάω γι αυτό που δικαιούμαι, προτιμώ να σταθώ όρθιος και να αντιμετωπίσω τους εχθρούς μου πρόσωπο με πρόσωπο, να κάνω πόλεμο στους πλούσιους, να επιτεθώ στα καλούδια τους. Καταλαβαίνω βέβαια ότι θα προτιμούσατε να είχα θέσει τον εαυτό μου κάτω από τους νόμους σας. Να παρήγαγα, σαν καλός και υπάκουος εργάτης, πλούτο σε αντάλλαγμα με έναν ασήμαντο, γελοίο μισθό, και όταν το κορμί μου θα είχε χρησιμοποιηθεί και το μυαλό μου αχρηστευτεί, να με είχατε πετάξει σε κάποια βρώμικη γωνία του δρόμου. Τότε δεν θα με αποκαλούσατε «κυνικό κακοποιό» αλλά μάλλον «τίμιο εργαζόμενο». Με πόσο κολακευτική ευγνωμοσύνη θα μου κρεμούσατε το μικρό μετάλλιο της εργατικότητας στο λαιμό. Οι παπάδες υπόσχονται τον παράδεισο στα πρόβατά τους. Εσείς είστε πολύ πιο συγκεκριμένοι: υπόσχεστε απλά μικρά κομματάκια χαρτί.

Σας ευχαριστώ γι αυτή σας τη καλοσύνη, την ευγνωμοσύνη, ω αφέντες. Προτιμώ να είμαι κυνικός, με συνείδηση των δικαιωμάτων μου παρά ένα ρομπότ, μια καρυάτιδα. Από τότε που έχω συνείδηση του εαυτού μου, έχω αφιερώσει τη ζωή μου στην κλοπή, χωρίς κανένα δισταγμό. Δε χάνω τον καιρό μου με τους υποκριτικούς μικρούς κώδικες ηθικής σας, που θεωρούν το σεβασμό στην ιδιοκτησία σαν κάποιου είδους αρετή, ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχει χειρότερος κλέφτης από έναν ιδιοκτήτη.

Μπορείτε να μείνετε ευχαριστημένοι. Η προκατάληψη αυτή έχει στεριώσει τόσο καλά στα μυαλά του κόσμου που γίνονται οι καλύτεροί σας μπάτσοι. Γνωρίζοντας την αθλιότητα του νόμου και της εξουσίας, έχετε μετατρέψει τον κόσμο στον πιο σίγουρο προστάτη σας. Το νου σας, όμως, γιατί όλα τα πράγματα έχουν κι ένα τέλος. Όλα όσα χτίζεται με την πονηριά και τη δύναμή σας μπορεί κάλλιστα να γκρεμιστούν με πονηριά και με δύναμη.

Οι άνθρωποι εξελίσσονται κάθε μέρα. Τους βλέπετε, να πεθαίνουν από την πείνα, βλέπετε τον αξιοθρήνητο φτωχό, με μια λέξη, τα θύματά σας, να εκπαιδεύονται πάνω σ αυτές τις αλήθειες, να συνειδητοποιούν τις αλήθειες αυτές, να οπλίζονται. Προσέξτε, γιατί μπορεί να επιτεθούν στα σπίτια σας και να πάρουν πίσω τα πλούτη που δημιούργησαν και τα οποία τους κλέψατε. Θεωρείτε ότι θα ήταν αγνώμονες; Εγώ πάλι το αντίθετο. Αν το καλοσκεφτούν, θα καταλάβουν ότι είναι καλύτερα να το ρισκάρουν, παρά να συνεχίσουν να σας παχαίνουν ενώ αυτοί μένουν στη μιζέρια. Ρίξτε τους στις φυλακές, κλείστε τους σε μπουντρούμια, στείλτε τους στα κάτεργα, ότι προτιμάτε! Αλλά, αν τα συγκρίνετε με την βάρβαρη, εξαθλιωμένη ζωή, πόνου που περνούν Ο ανθρακωρύχος που κερδίζει το ψωμί του στα έγκατα της γης, χωρίς να αντικρίζει το φως της μέρας, μπορεί ανά πάσα στιγμή να πεθάνει, να συνθλιβεί σε μια υπόγεια έκρηξη. Ο μάστορας που χτίζει τη στέγη του σπιτιού σας, μπορεί ανά πάσα στιγμή να πέσει και να γίνει χίλια κομμάτια. Ο ναυτικός γνωρίζει πότε σάλπαρε, αλλά όχι κατά πόσο θα επιστρέψει σώος. Πάρα πολλοί εργάτες αρρωσταίνουν και πεθαίνουν ενώ δουλεύουν στις δουλειές τους. Εξαντλούνται μέχρι θανάτου και χάνουν τη ζωή τους για να παράγουν πλούτο για σας. Κι ακόμα και οι στρατιώτες και οι μπάτσοι βρίσκουν το θάνατο ενάντια στους εχθρούς σας για το αξιολύπητο κόκαλο που τους ρίχνετε.

Ξεροκέφαλοι στον τυφλό εγωισμό σας, θα μείνετε σκεπτικοί μπρος στις εικόνες αυτές-ή όχι; Μου φαίνεται σαν να υποστηρίζετε ότι ο κόσμος φοβάται. Τους κυβερνάτε με το φόβο της καταστολής. Αν διαμαρτυρηθούν, θα τους ρίξετε στη φυλακή. Αν κάνουν μια κίνηση, θα τους κλείσετε στο κελί. Αν συνεχίσουν παρ όλα αυτά, θα τους πάρετε το κεφάλι. Λάθος κίνηση, αφέντες, ακούστε τι σας λέω. Οι τιμωρίες που θα θέλατε να εμπνεύσετε δεν πρόκειται να σταματήσουν τον κόσμο από το να εξεγείρεται. Η καταστολή σας, μακράν του να είναι μια θεραπεία, ένα αντίδοτο, θα αποδειχτεί ότι δεν είναι παρά μια επιδείνωση της αρρώστιας. Τα διορθωτικά μέσα που παίρνετε δεν μπορούν να κάνουν κάτι παραπάνω από το να σπείρουν τους σπόρους του μίσους και της εκδίκησης. Είναι ένας μοιραίος κύκλος. Από τη στιγμή που αρχίσατε να κόβετε κεφάλια, να γεμίζετε τις φυλακές και τα κελιά σας, δεν έχετε καταφέρει να σταματήσετε τα ξεσπάσματα του μίσους εναντίον σας. Απαντήστε μου! Τα γεγονότα αποδεικνύουν την ανικανότητά σας. Όσον αφορά εμένα, γνωρίζω ότι η απολογία μου θα με οδηγήσει είτε στη φυλακή είτε στο θάνατο. Κι όπως βλέπετε, αυτό δεν με εμπόδισε από το να ακολουθήσω τη δράση μου. Αν επέδειξα μια τάση στην κλοπή, δεν ήταν ζήτημα τα κέρδη που μου απέφερε, αλλά ήταν ζήτημα αρχών, δικαίου. Προτίμησα να διατηρήσω την ελευθερία μου, την ανεξαρτησία μου, την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μου, παρά να γίνω ένας υπηρέτης στην καλοπέραση ενός αφεντικού. Και μιλώντας χωρίς κανέναν ευφημισμό, προτίμησα να ληστέψω παρά να με ληστεύουνε.

Καταδικάζω επίσης το γεγονός, οι καρποί της εργασίας των ανθρώπων να λεηλατούνται βίαια από άλλους ανθρώπους. Αλλά είναι γι αυτόν ακριβώς το λόγο που κήρυξα πόλεμο στους πλούσιους, τους κλέφτες των αγαθών των φτωχών. Θα ήθελα επίσης να ζήσω σε μια κοινωνία όπου η ληστεία θα είχε εξαλειφθεί. Δεν εγκρίνω και δεν έκανα ποτέ χρήση της ληστείας, εκτός από ως μέσο εξέγερσης για να πολεμήσω την πιο απεχθή από όλες τις ληστείες: την ιδιωτική ιδιοκτησία. Για να καταστρέψεις ένα σύμπτωμα, πρέπει να ξεριζώσεις την αιτία του. Αν υπάρχει η ληστεία, είναι γιατί υπάρχει πλεόνασμα αγαθών από την μία και φτώχια από την άλλη. Είναι γιατί τα πάντα ανήκουν σε λίγους. Ο αγώνας δεν θα τελειώσει ποτέ και μέχρι την μέρα που όλοι θα μοιράζονται την ευτυχία και τη λύπη τους, τον κόπο και τον πλούτο τους, από κοινού. Μέχρι την μέρα που όλα θα ανήκουν σε όλους.

Είμαι ένας επαναστάτης αναρχικός, κι έκανα την επανάστασή μου.

Ας έρθει η αναρχία

JACOB

Why Am I An Anarchist? by Norman Nawrocki

WHY AM I AN ANARCHIST?

Because old age pensioners eat dog food.

Because single moms on welfare cry.

Because politicians steal our futures.

Because women can’t walk the streets safely.

Because I want to breathe fresh clean air.

Because hope, freedom and dignity are never on special at walmart.

Because capitalism is a scam.

Why am I an anarchist?

Because I’m tired of supermarket rip offs.

Because truth, peace and justice are almost extinct.

Because TV and newspapers lie.

Because kids go to school hungry.

Because I feel unsafe around cops.

Because America’s president leaves me no choice.

Because poetry and butterflies demand equal time.

Why am I an anarchist?

Because no one will watch the rain.

Because groundhogs and rabbits are getting murdered.

Because two-headed chickens protests and no one listens.

Because twenty minutes of sunshine can now kill.

Because rent is no longer affordable.

Because we deserve better.

Why am I an anarchist?

Because banks rob people and it’s not a crime.

Because I want to banish all cars from the city.

Because they built prisons but close hospitals and schools.

Because neither the sun, the moon or the stars are for sale.

Because corporate greed destroys lakes, rivers and forests.

Because I’m not afraid to dream.

Because I refuse to remain silent.

Why am I an anarchist?

Because it’s time to shut down McDonalds.

Because I have friends who can’t afford to visit the dentist.

Because one homeless family is too much.

Because the state blames and attacks the poor but rewards it’s friends.

Because no fat cat lying politician ever has to wait for the bus.

Because I want social revolution now (now) (now) (now)

Why am I an anarchist?

Why am I an anarchist?

Why am I an anarchist?

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΝ ΑΛΙΕΥΣΙΣ ΑΠΟ ΤΟ Chrtistie Books

«Η επιθυμία για την κατάκτηση της εξουσίας είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη.» Γάιος Κορνήλιος Τάκιτος

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ,ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ,ΑΣΥΛΟ,ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝΕ ΚΕΡΔΙΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΠΑΠΠΟΥΔΩΝ ΜΑΣ

Η Θα Νικήσει Ο Δρόμος ή Θα Νικήσει ο Τρόμος

Χτες τα ξημερώματα, 16/2 εκκενώθηκε ο αυτοδιαχειριζόμενος πολιτικός χώρος της κατάληψης ΠΙΚΠΑ. Μετά την κοινωνική εξέγερση το Δεκέμβρη του 2008 μια ομάδα ανθρώπων είχε αποφασίσει να οικειοποιηθεί το μέχρι πρότινος εγκαταλελειμμένο κτήριο, μετατρέποντάς το σε ένα αγωνιστικό-πολιτικό στέκι.

Μόλις έγινε γνωστή η είδηση της εισβολής των μπάτσων, έφτασαν τρία άτομα στο χώρο τα οποία συνελήφθησαν. Στην συνέχεια πήγαν περίπου 15 άτομα από έξω από το κτήριο, όπου οι αστυνομικές δυνάμεις τους επιτέθηκαν χωρίς καμία πρόκληση από μεριάς των αλληλέγγυων. Έπειτα, περίπου 70 άτομα έκαναν κατάληψη στο κτήριο του παραρτήματος του υπουργείου υγείας, με αίτημα να αφεθούν ελεύθεροι οι σύντροφοι. Οι δύο αφέθηκαν ενώ ο τρίτος κατηγορείται για κλοπή ρεύματος (10.500 ευρώ) από τη ΔΕΗ και για φθορές στο κτήριο από το υπουργείο υγείας (3.500). Του απαγγέλθηκαν οι παραπάνω κατηγορίες και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος. Ο σύντροφος που κατηγορείται δεν έμενε στο κτήριο, ούτε τον βρήκαν εκεί την ώρα της εισβολής.

Το βράδυ γίνεται πορεία ενάντια στην καταστολή από περίπου 100 άτομα, όπου γίνεται προσπάθεια να προσεγγιστεί το κτήριο στο οποίο παρέμεναν δύο διμοιρίες. Λίγα μέτρα πιο μακριά γίνεται σύγκρουση με τους μπάτσους, οι οποίοι κυνηγάνε τον κόσμο και συλλαμβάνουν από το σωρό συνολικά 4 άτομα, οι οποίοι χτυπήθηκαν κατά τη σύλληψή τους.

Σήμερα το πρωί οι συλληφθέντες περνούσαν από εισαγγελέα, ώστε να τους απαγγελθούν κατηγορίες. Ο εισαγγελέας αρχικά απέδωσε τα κακουργήματα σε δύο από τους συλληφθέντες με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν με προφυλάκιση. Οι σύντροφοι ζήτησαν αναβολή, έως αύριο ώστε ν΄ απολογηθούν. Την ώρα που ετοιμάζονταν να τους βγάλουν από τα δικαστήρια η διμοιρία των ΜΑΤ, προσπάθησε να κλείσει το δρόμο κρατώντας σε απόσταση τους συλληφθέντες από τους αλληλέγγυους, κάνοντας επίθεση στον συγκεντρωμένο κόσμο με γκλοπ και χημικά ώστε να τους απομακρύνει.

Δεν φαίνεται να είναι τυχαία η χρονική επιλογή της εξουσίας για καταστολή, μία εβδομάδα πριν από την πανεργατική απεργία της ερχόμενης Τετάρτης. Το τελευταίο διάστημα με την οικονομική τρομοκρατία που επιχειρεί η εξουσία χρειάζεται αναμφίβολα σαν συμπλήρωμά της και μια νέα "ποιότητα" κρατικής καταστολής. Σήμερα που ο καπιταλισμός δεν μπορεί να κρύψει το πραγματικό του πρόσωπο, η συναίνεση μπορεί να αποσπαστεί μονάχα με τη βία. Άρτιοι υποστηρικτές της κυβερνητικής εξουσίας, η δικαστική εξουσία και οι δημοσιογράφοι.

Είναι πλέον ορατό πως όλο και περισσότερος κόσμος αντιλαμβάνεται την υποκρισία των εξουσιαστικών μηχανισμών και εξοργίζεται με αυτή. Όμως οι φραστικοί αφορισμοί, οι μεγαλοστομίες, τα μπινελίκια και η οργή που υποβόσκει αλλά δεν εκφράζεται δεν φτάνουν και δεν οδηγούν πουθενά, χρειάζεται έμπρακτη αντίσταση στους σχεδιασμούς της εξουσίας σε όλα τα πεδία. Επιβάλλεται να γίνει κοινή συνείδηση η αναγκαιότητα της σύγκρουσης με το σάπιο κόσμο τους, όχι ως κάτι αφηρημένος και μακρινό μα ως μια επιλογή και τακτική αγώνα για το εδώ και το τώρα. Από τους απελευθερωμένους δρόμους της Αιγύπτου και της Τυνησίας μέχρι την αυτόνομη Τσιάπας. Από τα οδοφράγματα της Κερατέας μέχρι τις καταλήψεις υπουργείων και δημοσίων κτηρίων. Από τις σηκωμένες μπάρες των διοδίων και τα χαλασμένα ακυρωτικά μηχανήματα των μ.μ.μ. μέχρι τις δυναμικές ενέργειες ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο. Από την καθημερινή στάση ζωής και των αγώνα στους χώρους εργασίας μέχρι τις άγριες απεργίες. Από εκεί που στέκεται ο καθένας από εμάς μέχρι εκεί που θα συναντηθούμε συλλογικά.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΙΚΠΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 4 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΧΘΕΙΣΝΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΙΣ 6 ΣΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ

Αλληλέγγυοι/ες

Παγκρήτια πορεία ενάντια στην καταστολή
Παρασκευή 18/02/2011 στις 18:00μ.μ στα Λιοντάρια

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ στο INDYMEDIA

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ όπως λέμε...ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΣΜΟΣ,ΦΑΣΙΣΜΟΣ,ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ

Θεόδωρος Δ. Πάγκαλος

Η δικτατορία Πάγκαλου επιδόθηκε σε άγριες διώξεις πολιτικών προσώπων και δημοσιογράφων, καθώς και των κομμουνιστών. Μεταξύ των συλληφθέντων συγκαταλέγονται οι Ιωάννης Μεταξάς, Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Νικόλαος Πλαστήρας, Γεώργιος Παπανδρέου, Κύρος Κύρου, διευθυντής της εφημερίδας «Εστία», Γεώργιος Βεντήρης, δημοσιογράφος κ.ά. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας απαγορεύθηκε και η λειτουργία των εφημερίδων «Καθημερινή» και «Ριζοσπάστης». Επίσης είχε ιδρυθεί και ειδικό δικαστήριο, το οποίο είχε καταδικάσει σε θάνατο διά απαγχονισμού δύο καταχραστές αξιωματικούς, τους Δρακάτο και Ζαρειφόπουλο, οι οποίοι και κρεμάστηκαν στο Γουδί.

ΣΑΝ ΧΤΕΣ Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΥΑΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΤΟ ΕΓΓΟΝΙ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΧΟΥΝΤΙΚΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΗΓΕΤΗ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ Αμπντουλάχ Οτζαλάν

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΑΘΗΝΑ-ΖΑΚΥΝΘΟΣ

Ρεμπέτικο Γλέντι στο Στέκι στο Βιολογικό Α.Π.Θ(Θεσσαλονίκη),18/02/2011

Πάρτυ Αυτο-οργανωμένων Ήχων,Σάββατο 19/02/2011,ΖΑΚΥΝΘΟΣ

ΛΑΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ στο Κτήμα Δρακοπούλου την Κυριακή 20/02/2011

2 ANIMATION Προβολές : Δευτέρα 21 & 28 /02/2011 στα ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Η σύλληψη ενός ατόμου στο κέντρο της Κερατέας

Το βίντεο αποκαλύπτει τον άγριο ξυλοδαρμό νεαρού κατοίκου της Κερατέας από άνδρες των ΜΑΤ και ενώ τον έχουν ήδη ακινητοποιήσει. Όπως φαίνεται καθαρά στο βίντεο, που τράβηξε από το μπαλκόνι του σπιτιού του κάτοικος της περιοχής, ένας ΜΑΤατζής κρατά τον νεαρό στην άσφαλτο ενώ άλλος τον χτυπάει αλύπητα με το γκλοπ. Σε λίγο πλησιάζει και άλλος που...
αρχίζει να τον κλωτσά στο κεφάλι. Μετά τον σηκώνουν και κατά τη μεταφορά του άλλος ΜΑΤατζής τον χτυπάει στο κεφάλι με το κράνος του.
Η υπόθεση δεν διαφέρει σε τίποτα από τον άγριο ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή τον Νοέμβριο του 2006 από ΜΑΤατζήδες στη Θεσσαλονίκη. Ή για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, διαφέρει σε ένα κεντρικό σημείο…
- Ο ξυλοδαρμός του νεαρού στην Κερατέα, δεν έγινε «σημαία» από τις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες…
-Δεν έγινε «παντιέρα» στα ραδιόφωνα.
Και το κυριότερο για αυτή την πράξη βαρβαρότητας
-δεν έγινε δήλωση από τον Γιώργο Παπανδρέου, γιατί τώρα είναι πρωθυπουργός και όχι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γιατί τότε, στις 21 Νοεμβρίου του 2006, ο Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει την παραίτηση του υπουργού Δημόσιας Τάξης Βύρωνα Πολύδωρα…. Αντιγράφω από τα ρεπορτάζ της εποχής…«Θα έπρεπε να έχουν παραιτηθεί πολλοί υπουργοί» τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Παπανδρέου ζητώντας ουσιαστικά την παραίτηση του υπουργού Δημόσιας Τάξης Βύρωνα Πολύδωρα. Ακόμη, σχολίασε ότι σε ευρωπαϊκές χώρες, που θέλουν να λέγονται ευνομούμενες, θα είχαν παραιτηθεί πολλοί υπουργοί….«Είδαμε τραγικές σκηνές βαρβαρότητας απέναντι σε έναν αθώο φοιτητή» είπε και πρόσθεσε ότι επικοινώνησε με την αδελφή του φοιτητή για να ευχηθεί περαστικά και να συμπαρασταθεί ψυχικά.
Να μας ζήσουν οι αξιομνημόνευτοι...
Y.Γ
Το βίντεο ανήρτησε στις 15 Φεβρουαρίου το site Λαυρεωτική

"Το Φαινόμενο Του Θερμοκηπίου Ή Κανείς Δεν Το Προτιμάει Καυτό"

Απόσπασμα από την ταινία
"AN INCONVENIENT TRUTH"
(ΜΙΑ ΑΒΟΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ)
του Ντέιβις Γκουγκενχάϊμ

Υπόθεση:
"Ο πρώην Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ
παρουσιάζει ένα αποκαλυπτικό, υποβλητικό όραμα
για το μέλλον του πλανήτη - και του ανθρώπινου πολιτισμού -
στο πιο απαραίτητο για κάθε θεατή ντοκιμαντέρ της χρονιάς.
Πρόκειται για ένα κάλεσμα αφύπνισης που ξεπερνά
τους μύθους και τις παρανοήσεις, ξεκαθαρίζοντας πως
η υπερθέρμανση του πλανήτη αποτελεί ένα κίνδυνο υπαρκτό
και ήδη εν εξελίξει.
Η ταινία "An Inconvenient Truth" κάνει απολύτως σαφές
το επιχείρημα του Αλ Γκορ πως πρέπει να δράσουμε
αυτή τη στιγμή για να σώσουμε τη Γη.
Κάθε ένας από εμάς έχει την δύναμη να κάνει αλλαγές στον τρόπο
που ζει την καθημερινότητά του και να αποτελέσει μέρος
της λύσης του προβλήματος।"

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΘΟΔΩΡΑ!!!

σαν ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1999 ΤΟΝ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Στις 2 Φεβρουαρίου 1999 ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν βρίσκεται στην Κένυα και κρύβεται στην ελληνική πρεσβευτική κατοικία μαζί με τους συντρόφους του. Τον συνοδεύει και ο έλληνας ταγματάρχης της Ε.Υ.Π. Σάββας Καλεντερίδης ως σωματοφύλακάς του. Την ίδια μέρα η κυβέρνηση της Άγκυρας καλεί τους πρεσβευτές της Σερβίας, της Νορβηγίας και του Βελγίου και τους ζητά να μη δεχτούν τον Οτζαλάν, ο οποίος εκείνη τη χρονική στιγμή είναι άγνωστο πού βρίσκεται. Στις 13 Φεβρουαρίου στην Κένυα φτάνει ο έλληνας δικηγόρος τον Οτζαλάν Φ. Κρανιδιώτης, ο οποίος συζητά με τον Κούρδο ηγέτη και τον Έλληνα πρέσβη. Αντιλαμβανόμενος τη σοβαρότητα της κατάστασης, επιστρέφει στην Ευρώπη για να ζητήσει βοήθεια. Ο Οτζαλάν σκέφτεται να παραδοθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Οι πρώτες πρωινές ώρες της 16ης Φεβρουαρίου βρίσκουν τον κούρδο ηγέτη να μεταφέρεται με χειροπέδες στην Τουρκία με ένα ιδιωτικό αεροσκάφος. Όλα όσα έγιναν και αφορούν στη σύλληψή του παραμένουν άγνωστα(;;;). Η Άγκυρα πανηγυρίζει και στα Μ.Μ.Ε. κυκλοφορούν βίντεο της μεταφοράς του.


πηγή : ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ (η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)

Πορεία αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας

Θεσσαλονίκη, Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011, 18:00μ.μ

Eνθάδε Kείται (επί του καναΠΕΟΣ)

Πανελλαδικό Συντονιστικό Κατά των Διοδίων:Αποκλίνουσα η συμπεριφορά της κυβέρνησης‏

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της 11^ης Φλεβάρη 2011

Αποκλίνουσα η συμπεριφορά της κυβέρνησης

Μπροστά στο ογκούμενο κίνημα διαμαρτυρίας των πολιτών ενάντια στο χαράτσι των διοδίων, που φυτρώνουν σαν μανιτάρια σε όλη την Ελλάδα αφότου η κυβέρνηση χάρισε στους μεγαλοεργολάβους τις εθνικές οδούς που πλήρωσε και πληρώνει ο ελληνικός λαός από το υστέρημά του (άμεσοι και έμμεσοι φόροι, τέλη κυκλοφορίας, φόροι στα καύσιμα, ποσοστό στην ασφάλιση οχημάτων κ.ο.κ.), ο κ. Ρέππας υποκριτικά και κατευναστικά δήλωνε ότι θα προχωρήσει σε μειώσεις του αντιτίμου, σε παραχωρήσεις καρτών στους κατοίκους διαφόρων περιοχών κ.λπ.

Αντί γι’ αυτό όμως, εισήγαγε στη Βουλή τροπολογία με την οποία ουσιαστικά ποινικοποιείται η άρνηση καταβολής των παράνομων διοδίων. Αντί να προσπαθήσει έστω και για τα μάτια να απαλύνει την κατάφωρη ληστεία του ελληνικού λαού από τις ιδιωτικές εταιρίες, η κυβέρνηση με τη συγκεκριμένη τροπολογία έρχεται να βγάλει από το νομικό αδιέξοδο τους μεγαλοεργολάβους, που με το ισχύον καθεστώς αδυνατούν να αντιμετωπίσουν το δίκαιο κίνημα των πολιτών κατά των διοδίων και υπέρ της κατάργησης των ληστρικών συμβάσεων παραχώρησης.

Θέλουμε να δούμε ποιος βουλευτής θα υπερψηφίσει την τροπολογία για επιβολή διοικητικού προστίμου 200 ευρώ και διοικητικών μέτρων για μια αστική διαφορά μεταξύ δύο ιδιωτών (του πολίτη και της παραχωρησιούχου εταιρίας). Σε κάθε περίπτωση, τονίζουμε τον ακραίο εξευτελισμό μιας κυβέρνησης που αποπειράται να μετατρέψει τον κρατικό μηχανισμό σε εισπράκτορα των κατά τα άλλα ανήμπορων να αντιδράσουν μεγαλοεργολάβων. Η τροπολογία για τα διόδια αποκαλεί την άρνηση πληρωμής «αποκλίνουσα συμπεριφορά». Κύριοι υπουργοί και κύριοι βουλευτές, «αποκλίνουσα συμπεριφορά» (λίαν επιεικώς!) είναι η μετατροπή σας σε υπαλλήλους των μεγαλοεργολάβων.

Το πραξικόπημα των κ. Ρέππα – «Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων», Παπουτσή – «Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη» και Καστανίδη – «Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» (δηλαδή των επικεφαλής του νέου τρικέφαλου Υπουργείου Αδικίας, Αδιαφάνειας και Προστασίας των Δικαιωμάτων των Νταβατζήδων) θα μείνει στην ιστορία σαν υπόδειγμα προκλητικής συνταγματικής εκτροπής. Δηλώνουμε την απόφασή μας να χρησιμοποιήσουμε κάθε μέσο, από τη μαζική ειρηνική διαμαρτυρία ως την προσφυγή στην ελληνική και ευρωπαϊκή δικαιοσύνη, μέχρι την οριστική κατάργηση των ληστρικών συμβάσεων παραχώρησης των εθνικών οδών στους μεγαλοεργολάβους.

Τηλέφωνα επικοινωνίας: Ξάνθη: 6944729569, 6973824308 , Καβάλα: 6937226098, Θεσσαλονίκη: 6974479243, 6977034350, Κοζάνη: 6945842572, 6977727541, Πιερία: 6973380700, 6944755220 , Γιάννενα: 6972255216 , Λάρισα: 6976864058 , Τρίκαλα: 6977403340 , Καρδίτσα: 6977962095 , Βόλος: 6973477772 , Λαμία: 6944749515, 6979115156 , Θήβα : 6937087198, 6973991637, 6932198633 , Αφίδνες: 6944298970 , Αττική: 6974072825, 6972738059, 6932690387 , Αρκαδία: 6944774005 , Αργολίδα: 6946901764 , Λακωνία : 6932619014 , Μεσσηνία: 6974073849, Κόρινθος: 6977137090, Πάτρα: 6973426334, Γέφυρα Ρίου : 6972525676

Ελλάς ελλήνων Χριστιανών ( Απλά μαθήματα δικτατορίας άνευ διδασκάλου )

Παίρνετε μια ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μία πλάκα
κι αφού ξορκίσετε τον Μαρξ θεμελιώνετε ατάκα.
Διαλέγετε ένα πτηνό ει δυνατόν με 2 κεφάλια
το στήνετε στον Υμηττό με τα φτερά του σα βεντάλια.

Ελλάς ελλήνων Χριστιανών
άνευ βουλής και εκλογών
έτσι τα έθνη μόνο ζουν
ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ

Βάζετε για πρωθυπουργό της Σαντορίνης τον ωραίο
και δε πειράζει για μετά τ’ αδίκημα είναι στιγμιαίο.
Συγκέντρωσις είναι εφικτή το μάξιμουμ ενός ατόμου
κι έτσι αποφεύγεται η ειρκτή και η εξάρθρωσις του ώμου.

Ελλάς ελλήνων Χριστιανών
άνευ βουλής και εκλογών κύριοι
έτσι τα έθνη μόνο ζουν
ταρατατζούμ ταρατατζούμ ταρατατζούμ

Συλλήψεις είναι αποδεκτές Τρίτη, Τετάρτη και Σαββάτο
αλλά μπορείτε κι από χθες για να τους έχετε από κάτω.
Πρόσφορη μέρα για όλα αυτά μία απ΄ τις τόσες του Απρίλη
αρχίζετε πρωί πρωί και τελειώνετε το δείλι.

Φυσική Καλλιέργεια

Ο εμπνευστής της φυσικής καλλιέργειας, Μασανόμπου
Φουκουόκα έφυγε από τη ζωή στις 16 Αυγούστου, 2008 στο
σπίτι του στην Ιαπωνία.

Ο Μασανόμπου Φουκουόκα, ήταν φυτοπαθολόγος,
φιλόσοφος, συγγραφέας και πάνω από όλα αγρότης.

Ονόμασε την φυσική καλλιέργεια και μέθοδο "του να μην
κάνεις τίποτα".


Η Φυσική Καλλιέργεια βασίζεται σε τέσσερις
αρχές.

1. Όχι κατεργασία της γης - όχι στο όργωμα,
2. Όχι λίπασμα,
3. Όχι βοτάνισμα,
4. Όχι φυτοφάρμακα.

Μέθοδος παρασκευής σβόλων
Γενικά η μέθοδος παρασκευής των σβόλων είναι πολύ απλή. Βάζουμε μια ποσότητα σπόρων από διάφορα είδη έως 15 περίπου κιλά και, καθώς περιστρέφεται ο κάδος της μπετονιέρας ένα άτομο ρίχνει αργιλόχωμα σε σκόνη, ενώ ένα άλλο κατά αραιά διαστήματα ψεκάζει νέφος νερού με ατομιζέρ. Σε 1 ώρα περίπου έχουν σχηματισθεί σβόλοι με διάμετρο 0,5 - 1 εκ. Τους απλώνουμε και τους αφήνουμε να στεγνώσουν.
Μπορούμε να παρασκευάσουμε τους σβόλους χρησιμοποιώντας καλάθι από μπαμπού, αργιλόχωμα και νερό, όταν βέβαια πρόκειται για μικρές ποσότητες.
KA)

*NATURAL FARMING ( MASANOBU FUKUOKA)

*ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΙΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

Διήγημα από τη συλλογή "Πάτυ εκ του Πετρούλα"

Μάκης Τσίτας


Ο Γιάννος

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ NA ΚOYNHΘΩ. ΜE BAΡEΣE ΜE ΜIA ΠETΡA ένα κωλόπαιδο και μούδιασε ολόκληρο το πόδι μου το δεξιό. Μεγάλη πέτρα, το μπαστάρδι, ίσαμε πενήντα κιλά θα ήταν. Άμα το πιάσω κι αυτό και την παρέα του, θα τους γαμήσω το νταχτιρντί. Κάθε φορά έτσι με κάνουν τα πούστικα. Κάθε φορά έρχονται και με πετάνε πέτρες. Κι άμα τα πεις στους πατεράδες τους, ούτε που σε πιστεύουν. Δηλαδή τι να πιστέψουν, ούτε ένα τσιγαράκι δε με κερνάνε. Άμα δεν ήτανε ο ξάδερφος ο Δημητρός, δε θα είχα να καπνίζω τίποτα. Καλό παιδί ο Δημητρός, δουλεύει και στο εργοστάσιο που λιώνουνε τις εφημερίδες και κάνουνε αυγοθήκες, όμως και η γυναίκα του καλή. Μοιάζει περίπου με Γερμανίδα και τη φωνάζουνε Nάνσυ, αλλά και ελληνικά μιλάει και με δίνει και κουλουράκια όταν περνάω από το σπίτι τους, που έχει όλο άσπρο με ξυλένια παντζούρια και είναι κοντά στην καφετερία του Λαζαράκη. Κι ο Λαζαράκης, δε λέω, είναι καλός κι αυτός και με κερνάει πολλές φορές φραπέ με καλαμάκι και κακάο με φουσκάλες. Όμως άμα το μαγαζί έχει πολύ κόσμο, δε με αφήνει να μπω μέσα, "΄Eλα αύριο", λέει, κι εγώ δε μιλάω αλλά τσατίζομαι. Bέβαια πιο πολύ τσατίζομαι όταν σκέφτομαι τον πούστη το θείο μου, που μ' έκλεψε τις λίρες και έπαθα την κρίση. Eγώ μ' εκείνες τις λίρες θα γινόμουνα κύριος και κύριος κι αυτός ο πούστης ήρθε μια μέρα που έλειπα και τις έκλεψε. Κι ύστερα με χτύπησε κιόλας από πάνω για ευχαριστώ. Όμως του τη φυλάω. Σε όλους τη φυλάω! Και στα τσογλάνια που με πετάνε πέτρες και στα άλλα τα τσογλάνια που κάθονται στην καφετερία του Κωστάκη και με φωνάζουνε "Ράμπο" και "Ράμπο" και ρίχνουνε αλάτι στον καφέ με το γάλα που πίνω. Tώρα δε μιλάω γιατί μπορεί να με πετάξουν και γιαούρτια στα μούτρα ή και κλούβια αυγά. Κάνω πως δεν καταλαβαίνω, όμως όταν έρθει η ώρα, θα τους γαμήσω όλους από πίσω και θα φωνάζουν αλληλούγια.

Aλλά η πλάκα είναι ότι πεινάω κιόλας. Aπ' το πρωί τίποτα δεν έφαγα, μόνο μισό γλυκό που μ' έδωσε στην πλατεία ένας καλός ξένος κύριος με σακάκι και ένα μήλο που έκλεψα απ' το μανάβη. Στα xωράφια δεν ξαναπάω, γιατί θα με κυνηγάνε πάλι με τις Tουότες να με χτυπήσουνε# άσε που απ' τα πολλά πράσινα ροδάκινα μ' ερχόταν δυο μέρες συνέχεια ευκοίλια. Bέβαια είναι άσχημο πράμα να πεινάς, όμως και τι να κάνεις;

Καμιά φορά λέω να ήμουνα ένα πουλί. Nα έπαιρνα φόρα και να πετούσα ψηλά ψηλά ως τα σύννεφα. Nα πηγαίνω όπου θέλω, να κάνω ό,τι θέλω κι ό,τι μου γουστάρει και να μη νοιάζομαι ούτε για φαΐ ούτε για τίποτα. Μονάχα να πετάω ψηλά ψηλά. Tώρα σάματις τι κάνω; Όλη μέρα περπατάω και περπατάω κι ύστερα κουράζομαι και κοιμάμαι. Ευτυχώς είναι κι αυτό εδώ το χάλασμα που δε μ' αφήνει να κρυώνω και να βρέχομαι. Όταν ήρθα στην αρχή, ήταν από παντού ανοιχτό και έμπαινε πολύ κρύο και αέρας. Όμως μετά έβαλα στις πόρτες και στα παράθυρα λαμαρίνες και τσουβάλια και σανίδια. Και στο ταβάνι που έσταζε έβαλα ένα μακρύ νάιλον με πέτρες στις άκρες. Και τώρα όλα είναι μια χαρά. ΄Exω και το ωραίο μου το στρώμα που το πήρα από τα τσαΐρια που πετάει το χωριό τα σκουπίδια, τoυ έβαλα και μερικά τσούλια από πάνω κι έγινε αφράτο αφράτο.

Καλό είναι το σπίτι, όμως εγώ δεν μπορώ να κάτσω - μόνο τo βράδυ. Tη μέρα όλο γυρνάω, δεν μπορώ να κάθομαι σ' ένα μέρος γιατί παθαίνω νεύρα. Aλλά και τι καταλαβαίνω όταν κάθομαι; Σήμερα πoυ ταχτοποιούσα κιόλας τους τενεκέδες με τα νερά, πέρασαν τα κωλόπαιδα και με πέταξαν πέτρες. Άμα ήμουνα αλλού, θα με πετούσαν πέτρες; Δε θα με πετούσαν. Και προχτές που καθόμουνα κάτω απ' τη συκιά και κοίταζα τα περιοδικά με τα αυτοκίνητα, παρά τρίχα θα με έπιανε ο πούστης ο θείος μου. Τελευταία στιγμή το πήρα χαμπάρι κι έτρεξα και γλίτωσα. Άμα με έπιανε, θα με πήγαινε πάλι στον κουρέα. Θα με έδενε, όπως κάμνει τις άλλες φορές, με το σκοινί στο κάθισμα και θα με έκοβε και τα μαλλιά και τα γένια. Μπορεί να με κούρευε και λουξ. Ή μπορεί και να με πήγαινε στο τρελάδικο στη Σαλονίκη, όπως πέρσι. Aλλά εγώ μαλάκας είμαι; Σε τρεις μέρες σηκώθηκα κρυφά κι έφυγα. Και γύρισα με τα πόδια πίσω στο χωριό. Tότες ήταν που βρήκα κι αυτήνα τη δικηγορίστικια τσάντα. Σαν γιατρός είμαι όταν την κρατάω, ε; Και τη γέμισα με γούρνα κι ανέβα στο δέντρο, κόψε λίγα μούρα..." κι ανέβαινα μάνι μάνι εγώ, τα έκοβα κι ύστερα καθόμασταν και τα τρώγαμε και ήταν ωραία. Τώρα όμως πάει η θεία Ελισάβετε, πάει και η μουριά, γιατί την κόψανε οι ξένοι που αγοράσανε το σπίτι και χτίσανε περίφραξη.

Αυτοί οι ξένοι είναι από μια μεγάλη πόλη. Έρχονται εδώ τα καλοκαίρια και ξεκουράζονται. Είναι ένας άντρας και μια γυναίκα, χωρίς παιδιά, με άσπρα μαλλιά κι ένα άσπρο αυτοκίνητο που τρέχει πολύ. Ο άντρας είπε μια φορά που περνούσε απ' έξω "Παλικάρι, έλα να σε κεράσουμε κάτι", αλλά εγώ δεν πήγα, γιατί έμοιαζε με τους γιατρούς στο τρελοκομείο της Σαλονίκης και τον φοβήθηκα. Μπορεί να είναι γιατρός και να με κάνει ενέσα ή να με δώσει χάπια και να κοιμάμαι συνέχεια. Άσε καλύτερα!

Βέβαια ο Κοσανέστης είπε πως είναι έμπορας, όχι γιατρός, όμως πού το ξέρω εγώ; Τη σήμερον ημέρα, που λένε, δεν μπορείς να έχεις πουθενά εμπιστοσύνη. Ούτε στη μάνα σου ούτε στον αδερφό σου ούτε σε κανένα. Εδώ θείος μου ήτανε ο άλλος, αδερφός του συχωρεμένου του πατέρα μου - ίδιο αίμα δηλαδή - και ήρθε και μ' έκλεψε τις λίρες που μ' άφησε η γιαγιά η Νίνα. Κι ας ήτανε πλούσιος, ας είχε ένα σωρό λεφτά ο άπληστος, ο κωλομπαράς, κι ας ήξερε ότι εγώ μόνο αυτές τις λίρες είχα και τίποτα παραπάνω κι ότι μ' αυτές σκόπευα ν' ανοίξω μια δουλειά και να γίνω άνθρωπος.

Ήρθε και με τις έκλεψε και με χτύπησε κιόλας γι ευχαριστώ. Και τώρα με κυνηγάει για να με βάλει στο τρελοκομείο και να μπορέσει να φάει με την ησυχία του τα δέκα στρέμματα που έχω στο βουνό. Όμως εγώ... έννοια σου εγώ. Θα τον κανονίσω. Ξέρω καλά τι θα κάνω πολύ καλά. Τα υπολόγισα όλα με το νι και με το σίγμα: την άλλη φορά που θα έρθει να με πιάσει, θα έχω επάνω μου ένα πολύ μεγάλο κατσαβίδι, θα κάνω δήθεν πως δεν τον κατάλαβα, κι όταν φτάσει σιγά σιγά από πίσω μου, θα γυρίσω απότομα και θα του το καρφώσω με δύναμη στο λαιμό, μια και δυο και τρεις φορές. Να τον δω να σπαρταράει σαν το ψάρι ο πούστης!

ΜΕ ΤΟ ΠΑ(ΣΟΚ) ΚΑΛΥΤΕΡΑ...!!!... ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ - ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΥΠΟΤΑΓΗΣ

---ΥΠΑΚΟΗ---

Η ετυμολογία της λέξης υπακοή είναι από τις λέξεις “υπό” και “ακούω”. Σημαίνει δηλαδή να ακούω τους άλλους ανθρώπους με τρόπο ταπεινό, με τρόπο προσεκτικό, με τρόπο – σε τελική ανάλυση – ανοικτό.

Το αντίθετο της υπακοής - όπου ακούμε τους άλλους ταπεινά, είναι η υπεροψία – όπου βλέπουμε τους άλλους αφ’ υψηλού.

Η υπακοή λοιπόν, δεν είναι μια σκέτη συμπεριφορά την οποία μας επιβάλλουν γονείς, καθηγητές, αστυνομικοί και συνταγματάρχες. Είναι ένας τρόπος ζωής, ένας τρόπος για να προσεγγίζουμε τον κάθε συνάνθρωπό μας, μεγαλύτερο, μικρότερο ή συνομήλικο.

Με την υπακοή, την καλή ακρόαση, οι ορίζοντές μας ανοίγουν ώστε να μπορούμε να δούμε πέρα από τα στενά πλαίσια του δικού μας ατομισμού, και γινόμαστε πιο ευαίσθητοι στους πόθους, τις προσδοκίες αλλά και στα βάσανα των άλλων.

Υπακοή σημαίνει, όταν συναντώ κάποιον άνθρωπο, να ξεχνώ τις δικές μου σκέψεις και τις δικές μου επιθυμίες, ώστε να προσηλωθώ σε εκείνον, ώστε να αφουγκραστώ τις δικές του σκέψεις, τις δικές του επιθυμίες. Ο άνθρωπος που γνωρίζει το αληθινό νόημα της υπακοής, είναι σε θέση να ανακαλύψει και το πραγματικό νόημα της αγάπης.

Αγωνας για τα δημοσια αγαθα

Σάββατα του Φλεβάρη για τις μεταφορές, την παιδεία, την υγεία

Νικόλας Άσιμος - Άμα σε λέγαν Βάσω (ζωντανή εκτέλεση)

Συναυλία στο Rodeo
Τετάρτη 26/2/86
Νικόλας Άσιμος - Δ.Παναγόπουλος

Άμα σε λέγαν Βάσω θα ήταν μια χαρά
κι αν ήμουν ο Πικάσο θα σε ζωγράφιζα.
Αν ήμουνα η Τζέην και ήσουν ο Ταρζάν
απ' το Ελ Αλαμέιν θα'ρχόσουν στο Σουδάν.

Άμα σε λέγαν, κι'αν ήσουν, κι'αν ήμουν
και τζιντζιμιντζιχοντζιριά.

Αν ήσουν Μαγγελάνος και ήμουνα νησί,
αν ήμουν Ινδιάνος και ήσουνα στενή.
Αν ήμουν ο Γαλάκος και ήσουν ο Μπουμπλής,
να σου'κανα μια τρίπλα και άιντε να με βρεις.

Άρε μαρέα και κουκουνιαουρέα
να είχες και κεραία.

Εάν ο κόσμος είναι εύγευστη σούπα,
το μεζεδάκι είμαι εγώ μέσα,
το μυστικό μου θα το μάθω ίσως
εάν και όταν φαγωθώ.

Αν ήμουνα αρλούμπα κι'εσύ παραμυθάς,
να σου'κανα μια τούμπα κι'εσύ να μου γελάς.
Αν ήμουν ο Θεούλης και ήσουν ο Χριστός,
θα ήμουνα πατέρας κι'εσύ θα ήσουν γιός!

Άρε μαρέα και κουκουνιαουρέα
να είχες και κεραία.

Σαν περπατάς σ'αυτούς τους δρόμους να προσέχεις
να μην πατήσεις τη σκιά σου,
εκτός εάν και τούτη δεν την βλέπεις,
οπότε πας και στη δουλειά σου.

Αν ήμουνα τραγούδι κι'εσύ ο στιχουργός,
θα χόρευε τ'αρκούδι και ο δημιουργός.
Αν ήμουνα ο Βούδας κι'εσύ οροσειρά,
θα είχα τη νιρβάνα πιασμένη απ'την ουρά.

Το Βίντεο απαλλοτριώθηκε από το κανάλι του χρήστη " Ltoudeontos "